Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2008

Θωρηκτό Ποτέμκιν-"Броненосец «Потёмкин»"...

Χθες, εντελώς απρόσμενα κατά το μεσημεράκι, μου στέλνει μήνυμα μια καλή μου φίλη που είχα δυο μήνες να τη δω, και μου λέει:"..για σήμερα έχω δωρεάν πρόσκληση για μέγαρο!Θυμάσαι που μου χες πει πως δεν έχεις δει απο κοντά ορχήστρα?Θα είναι μια ταινία και παράλληλα θα παίζει ορχήστρα!.." Μπορούσε η μέρα μου να γινει καλύτερη?Πόσους μήνες προσπαθώ να βρω εισιτήρια για παραστάσεις που μ'ενδιαφέρουν στο 5' απ'το σπίτι μου Μέγαρο Μουσικής,και πάντα δε προλαβαίνω να κλείσω έγκαιρα(εξανεμίζονται σα τρελά!)Την βρήκα στα ταμεία, όπου με ενημέρωσε λίγο για τη ταινία. Θωρηκτό Ποτέμκιν, βουβή ασπρόμαυρη! Παιδιά τι να πω, μοναδική εμπειρία!Η ταινία φανταστική, η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης τέλεια.Και το να ακούς ορχήστρα με άτομο που σπουδάζει στο Μουσικό ήταν πολύ κατατοπιστικό, στο να σου λέει "τώρα κάνουν αυτό, αυτό το κανε ο μαέστρος για αυτόν τον λόγο" κλπ.
Aυτό που υποπτευόμουν τόσο καιρό, και συνειδητοποίησα χθες, ήταν πως για μια κινηματογραφική εμπειρία, τα χρώματα και ο ήχος είναι περιττά. Αν και ασπρόμαυρη, ο σκηνοθέτης απέδιδε εξαίσια τη μέρα, τη νύχτα, την ομίχλη. Ευρηματική σκηνοθεσία, όπου με την εναλλαγή σκηνών σου περνά όλη τη δράση και όλο το μήνυμα. Για παράδειγμα, η σκηνή όπου το θωρηκτό,μετά την επίθεση του στρατού στους επαναστάτες στη ξηρά, αρχίζει να ρίχνει στην έδρα του στρατηγείου, και έχει τρία πλάνα αγαλμάτινων λιονταριών μετά την εκπυρσοκρότηση,που μαρτυρά την αφύπνισή οτι τους γίνεται επίθεση(ω πόσο χάρηκα που παρατήρησα εξ'αρχής αυτόν το συμβολισμό και μετά τον βρήκα και σε σχολιασμο αργότερα!), αλλά και η σκηνή όπου στο πρώτο πλάνο μια γυναίκα στέκεται μπροστά στους στρατιώτες και παρακαλά για τη ζωή της,το δεύτερο πλάνο απ'ότι θυμάμαι είναι οι στρατιώτες και στο τρίτο στην δείχνει πυροβολημένη.Ωραία εποχή για τον κινηματογράφο, όπου τα λόγια είναι περιττά και οι κινήσεις και οι εκφράσεις, τόσο έντονες, αναλαμβάνουν τα πάντα. Ρεαλιστικές ερμηνείες, όπου τότε δεν ένοιαζε ιδιαίτερα τους σκηνοθέτες να βάζουν "όμορφα πρόσωπα". Η ορχήστρα ανέλαβε τον ήχο.Αρμονικά συγχρονισμένη με τις σκηνές που εκτυλίσονταν, πότε ήταν πομπώδης, πότε έπαιζε θρηνητικά, εναλλαγές ανάλογες με την ατμόσφαιρα της ταινίας κάθε φορά.Δεν ήταν λίγες οι φορές που παράλληλα δημιουργούσε ήχους όπως ο κανονιοβολισμός, ο πυροβολισμός, η τρομπέτα, το πώς ακούγεται ο ήχος του μεταλικού όταν χτυπάει...Κάθε φορά που τέλειωνε μια πράξη(ναι, για τόσο παλιά ταινία μιλάμε) δε περίμενες πως θα μπορούσε να γίνει ακόμα καλύτερο.Στο τέλος, το κρεσέντο των κρουστών ιδιαίτερα, που κρατούσε για πόση ώρα ούτε εγώ ξέρω, ενώ περίμεναν επίθεση απο τα άλλα θωρηκτά, ήταν ανεκδιήγητο. Αυτή η εμπειρία ενισχύει την άποψη μου πως η μουσική είναι εικόνες, είναι συναισθήματα. Στη σκηνή όπου οι κάτοικοι της Οδησσού έχουν ξεσηκωθεί μετά την επανάσταση στο θωρηκτό, και μπαίνουν σε καράβια και ξεχύνονται στη θάλασσα να το συναντήσουν, η μουσική ήταν τέτοια που έίμαι απολύτως σίγουρη πως αν την άκουγα μόνο, θα μου δημιουργούσε μια τέτοια εικόνα θάλασσας, λιακάδας, χαράς.
Όπως και να χει,αλλίως είναι να βλέπεις παλιές,μεγάλες ταινίες σε σκοτεινή αίθουσα(και με τέτοιο ήχο!!!)Απόλυτα ευχαριστημένη και ξεσηκωμένη απο τώρα για μια επόμενη παρόμια εμπειρία, στεναχωριέμαι που κάτι τέτοια γεγονότα, όπως και μεγάλα γεγονότα(πχ Καρυοθραύστη),δεν τα βρίσκεις στο πρόγραμμα του Μεγάρου,άλλά τα μαθαίνεις (συνήθως αργά) απο αφίσες.
ps.Nίκο είμαι σίγουρη πως θα σ'άρεζε πολύ,επανάσταση,ξεσηκωμός, εξέγερση... :-D

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2008

Flashback...

...στη δεκαετία του 90. Απο τριών χρονών θυμάμαι μουσική. Οι καθοριστικές για μένα χρονιές όμως ήταν '97,'98,'99, που ανακάλυψα τη παγκόσμια μουσική. Θυμάμαι μετά το σχολείο(δημοτικό παρακαλώ), γυρνούσα στη γιαγιά, έτρωγα μεσημεριανό και αντι να διαβάζω πήγαινα στη πίσω τη τηλεόραση και έβλεπα ένα μουσικό κανάλι. Τα ακούσματα μου συμπεριλάμβαναν απο pop, trip hop, ως και rock. Το αστείο είναι η συμπεριφορά μου προς το rock.Ε, ήμουν μικρό,δεν ήξερα τότε,και ένα δυνατό κομμάτι rock το θεωρούσα metal, συνεπώς σατανιστικό(η γιαγιά φταίει, μη γελάτε, όταν με πετύχαινε να ακούω τέτοια αυτά μου έλεγε-lol-).Είχαν και τα αρκετά περίεργα video clip(δες πχ garbage-push it).
Eδώ και λίγο καιρό έχω dsl, και έχω γίνει τρελή fan του you-tube.Τη βδομάδα που πέρασε προσπαθούσα να θυμηθώ όλα αυτά τα τραγούδια που έβλεπα τότε, άλλα μ'άρεζαν και άλλα όχι. Πληκτρολογώ μερικά λόγια απ'τα refrain που θυμάμαι και μου βγαίνουν τα τραγούδια και ποιοί τα λέγαν. Έχω μείνει έκπληκτη απο το τί άκουγα απο τότε.Πέρα απο τα κλασικά girl ή boy bands, που ήταν της εποχής και της ηλικίας,πώς να το κάνουμε?? Αυτό που με παρεξένεψε ήταν οτι τώρα που τα ξανάκουγα,τα τραγουδούσα. Ενδεικτικά τραγούδια??
Βeastie Boys-intergalactic http://www.youtube.com/watch?v=GDS83yrM30Y
Aaliyah-try again http://www.youtube.com/watch?v=tuIVnj0mIPI
Robbie Williams-millennium http://www.youtube.com/watch?v=2GlJSU6KecY
shivaree- goodnight moon http://www.youtube.com/watch?v=LRqUONe_aAI
fatboy slim-weapon of choice http://www.youtube.com/watch?v=0WW8flwpH-Q
-right here, right now http://www.youtube.com/watch?v=R795KiMD4zs
-praise you http://www.youtube.com/watch?v=4ULVQOneeZE
-the rockafeller skank http://www.youtube.com/watch?v=hvnHtO6daQM
chemical brothers -hey boy,hey girl http://www.youtube.com/watch?v=VRUsdQ-rNVk
madonna-frozen (ασχετο να τώρα δε την πάμε) -http://www.youtube.com/watch?v=9xtYEX9KDwY
savage garden (η 1η ροκιά μου!) -break me shake me http://www.youtube.com/watch?v=Jdvmw4FRzQ8
missy eliot- she's a bitch http://www.youtube.com/watch?v=-kxl3RtKM-Q
pj harvey (εδώ κι αν έμεινα!)-good fortune http://www.youtube.com/watch?v=DPswnZolFGE
santana- maria maria http://www.youtube.com/watch?v=6Ml3NUIDpFg
-smooth http://www.youtube.com/watch?v=gpX97eg-W-k
the offspring-pretty fly http://www.youtube.com/watch?v=f7-E1qTVJgE
-why don't you get a job? http://www.youtube.com/watch?v=MqHkuHy39eA
tlc-no scrubs http://www.youtube.com/watch?v=Av7m_Pgt1S8
destiny's child-bills http://www.youtube.com/watch?v=sgiiRuEWoYY
shania twain-man!I feel like a woman http://www.youtube.com/watch?v=2Rr-t-IOfRo
-that don't impress me much http://www.youtube.com/watch?v=_SOh6mSEZss
michael jackson- earth song http://www.youtube.com/watch?v=E4Hcd60VoRM
celine dion (ε κλασικό)-my heart will go on(αν και το βρίσκω πολύ μελό τώρα) http://www.youtube.com/watch?v=uO_vFuzPJvc
phats and small- turn around http://www.youtube.com/watch?v=XSY-2fjW7Wo
puff daddy- come with me http://www.youtube.com/watch?v=MMq8pir1MIA
the cardigans- my favourite game http://www.youtube.com/watch?v=styYbRWQYP8
feat tom jones-burning down the house http://www.youtube.com/watch?v=4Vh3SmpAcVg
blur-coffee and tv http://www.youtube.com/watch?v=kWUil383us4
moby-why does my heart feel so bad? http://www.youtube.com/watch?v=fqLvbpcsPj4
-natural blues http://www.youtube.com/watch?v=Y6RWu9h2Ma0
garbage-push it http://www.youtube.com/watch?v=z-CHEnJ7gnc
-the world is not enough http://www.youtube.com/watch?v=tYbLR67_F9E
lou bega-mambo no5 http://www.youtube.com/watch?v=WsjevQ7ZtCc
will smith-getting jiggy with it http://www.youtube.com/watch?v=BIduOvEoVeQ
-miami http://www.youtube.com/watch?v=yDp5IP76PeY
cher-believe http://www.youtube.com/watch?v=tcL717h_vCs&feature=related
ricky martin-la copa de la vida http://www.youtube.com/watch?v=HEQRWlPf66M
lenny kravitz-I belong to you http://www.youtube.com/watch?v=foXy8gVKgog

all saints-pure shores http://www.youtube.com/watch?v=R2p2VJWNYZg
Μα όχι δε θα ξεπέσω τόσο να βάλω απο spice girls kai backstreet boys.Aσχετα που τότε μου άρεζαν-και σε όλο τον κόσμο,μη βαράτε!Αυτό τελικά δεν είναι απλά δείγμα.Μ'αυτά μεγάλωσα.Και συνηδειτοποιώ πασιχαρής,πώς ήμουν μια 7χρονη,8χρονη ή 9χρονη μικρή rockου!! :-)
Ελπίζω να απολαύσετε την αναδρομή όσο και γω αυτές τις τελευταίες βδομάδες.Ποιός είπε πως τα 90 δεν ήταν rock??
ps.thanx στη "μύγα",που κάναμε μαζί αυτό το flashback!

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2008

Μας αρέσει...

...που η κρατική τηλεόραση κάνει αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Κακογιάννη. Κι ενώ αναρωτιόμουν πώς και κανείς δεν έχει ασχοληθεί με τα θέματα του Τρω'ι'κού Πολέμου (τον οποίο τρελαινόμουν να διαβάζω στους τόμους τις ελληνικής μυθολογίας που κάποτε τους ήξερα σχεδόν απ'έξω), ανακαλύπτω αυτές τις ταινίες.Πολύ καλές αποδόσεις, ερμηνείες, σκηνοθεσία. Τις "Τρωάδες" δε της προηγούμενης Τρίτης τις απόλαυσα στο μέγιστο, μιας και δεν έχω διαβάσει ποτέ το ομόνυμο έργο και με ενδιέφερε αυτή η άποψη. Αυτή τη Τρίτη έχει την "Ιφιγένεια", την οποία μεν έχω δει αλλά σκοπεύω να ξαναδώ, επειδή η πρωταγωνίστρια(δε θυμάμαι το όνομα της) και η Ειρήνη Παπά ως Κλυταιμνήστρα που χάνει την κόρη της είναι φανταστικές. Απλά μου φάνηκε κάπως που η Ειρήνη Παπά έπαιζε σ'όλες αυτές τις ταινίες και με διαφορετικό ρόλο πάντα.Στη μια να ναι η Κλυταιμνήστρα, και στην άλλη η κόρη της η Ηλέκτρα??
Ωραία η ιδέα κάι μακάρι να κάνουν τέτοια αφιερώματα και για άλλους αξιόλογους και γνωστούς σκηνοθέτες. Γιατί με τη σύγχρονη βιομηχανία του θεάματος, επικεντρωνόμαστε στα πρωταγωνιστικά πρόσωπα κυρίως, και ξεχνάμε τα πραγματικά μυαλά πίσω απ'τη ταινία, ενώ κανονικά οι ταινίες θα έπρεπε να βλέπονται με την άποψη του τι εκφράζει μέσα απ' αυτήν ο σκηνοθέτης.(Βέβαια και οι περισσότεροι σύγχρονοι σκηνοθέτες δημιουργούν οτι να ναι ταινίες,απλά για να φτιάξουν κάτι και να πάρουν λεφτά). Μια ερώτηση που μου γενήθηκε επίσης τους τελευταίους μήνες, αυτές οι ταινίες, όπως και αυτές τις Μελίνας Μερκούρη, ή της Έλλης Λαμπέτη, γιατί δε προβάλονταν απο τη τηλεόραση, και βλέπαμε 100 χιλιάδες φορές όμως αυτές της Βουγιουκλάκη και της Καρέζη??Καλύτερης ποιότητας μήπως είναι αυτές?Μη τρελαθούμε.

Επίσης μ'άρεσε που έξω απ'το ΟΛΥΜΠΙΟΝ(cinema που οργανώνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσ/νίκης) είδα μια αφίσα που έλεγε πως θα πρόβαλε ταινία της Monroe, επεξεργασμένη.Απο κει και πέρα όμως...την έπαιξε?΄Η στο μέλλον?Θα ήταν ωραία ιδέα μια τη βδομάδα, ή μια το μήνα, να προβάλει τέτοιες παλιές γνωστές ταινίες.Όπως και να το κάνουμε, το να βλέπεις dvd σπιτάκι σου δε συγκρίνεται με τη χαρά της σκοτεινής αίθουσας και της μεγάλης οθόνης...
ps.παρά τη εξεταστική, βλέπω,όπως καταλάβατε,πολλές ταινίες πλέον, και μου αρέσει που ξαναβρήκα τον παλιό καλό μου εαυτό!!