Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

H 'Αμαξα Φάντασμα (Körkarlen)

Τελευταία νύχτα του 2008, και θυμήθηκα μια απίστευτη ταινία (απίστευτα παλιά) του 1921, που παρακολούθησα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου φέτος. Το κορυφαίο του όλου θέματος ήταν πως κάτω απο την οθόνη κάτι παλικάρια, οι Good Luck Mr. Gorsky & Eventless plot παίζαν live μουσική, έδιναν την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που απαιτούσε η ταινία. Η υπόθεση της ταινίας τώρα:
Η Εντίτ, εργάτρια του Στρατού της Σωτηρίας, βρίσκεται στο νεκροκρέβατό της επιθυμώντας διακαώς να δει για τελευταία φορά τον Ντέιβιντ Χολμς, τον οποίο δεν έπαψε ποτέ να προσπαθεί να εξιλεώσει. Ο Χολμς βρίσκεται σ’ένα νεκροταφείο και τα πίνει μαζί με άλλους δύο, εξιστορώντας το θρύλο που θέλει τον τελευταίο άνθρωπο που πεθαίνει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς να περνάει την επόμενη χρονιά οδηγώντας την άμαξα-φάντασμα που χρησιμοποιεί ο Θάνατος για να μεταφέρει τις ψυχές. Ο Χολμς γελά με το θρύλο–ακριβώς όπως γελάει και με κάθε σύσταση που του έχει γίνει στη γεμάτη εκούσια αμαρτία ζωή του– όμως όταν καταρρέει και πεθαίνει ακριβώς πριν τα μεσάνυχτα, έρχεται αντιμέτωπος με μια κρίση κι ένα καθήκον που δε μπορεί ν’ αποφύγει ή να σαρκάσει... (απο το site του 49ου Φεστιβάλ)Δε ξέρω αν όντως αληθεύει πως υπάρχει σε κάποια χώρα αυτή η αντίληψη, εγώ τη βρήκα όμως άκρα ενδιαφέρουσα, πέρα απο τη κοινή που έχουμε πως οτι κάνεις τη πρώτη νύχτα της καινούριας χρονιάς θα το κάνεις όλο το χρόνο (τί γελοία αυτή!). Η ταινία ήταν υπέροχη, και στην έκδοση που είδα δεν ήταν απλά ασπρόμαυρη, αλλά είχαν χρησιμοποιηθεί τρείς διαφορετικές χρωματικές λήψεις : μπλε-μαύρο για τις σκηνές που είχαν να κάνουν με θάνατο, κίτρινο-μαύρο για τις σκηνές που διαδραματίστηκαν στο παρελθόν ή στο παρόν, και κόκκινο-μαύρο για τις σκηνές που είχε περάσει ο Holms με τους φίλους του σε μεθύσια (ή τουλάχιστον έτσι θυμάμαι). Δημιουργός ο Σουηδός Victor Sjöström ( Βίκτορ Σγιέστρεμ), σε σκηνοθεσία, σενάριο και στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το ίδιο site αναφέρει πως "Οι ταινίες του χαρακτηρίζονταν για την ευαισθησία των ερμηνειών τους και την εκπληκτική φωτογραφία τους", και δεν έχω παρά να συμφωνήσω.
Την απόλαυσα ως εκεί που δεν πήγαινε, θυμάμαι είχε πάρα πολυ κόσμο και είχα καθήσει σε σκαλάκια, τη χαρά μου που βρήκα εισιτήριο για τέτοια προβολή με live μουσική, και τη διακοπή ρεύματος που είχε ως αποτέλεσμα να βυθιστούμε για κάμποσο στο σκοτάδι και στην ησυχία (κι όμως τα παιδιά συνέχισαν απο κει που σταμάτησαν απτόητοι, εύγε). Ωραία πράγματα...!
Ps. Προσέξτε μου αυτές τις μέρες στους δρόμους και γενικά, δε θα θελα να κουβαλάτε μια τέτοια άμαξα για έναν ολόκληρο χρόνο ;-)

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

2008. Μια χρονιά σε φωτογραφίες...

Μπορεί να θέλουμε να εθελοτυφλούμε, όσο πολιτικά (και όχι κομματικά) κοινωνικοποιημένοι και να είμαστε. Οι ειδήσεις με στεναχωρούν προσωπικά. Ε κάτι ευχάριστο δε λένε. Κι εξάλλου δε μπορείς να ξέρεις πραγματικά, έτσι όπως στο παρουσιάζουν. Κι εξάλλου αναμασούν και αναμασούν την όποια είδηση μπορεί να κάνει τηλεθέαση, και να τα παράθυρα, και να οι φωνές, "για να συζητηθεί και να λυθεί το θέμα", αλλά στη πραγματικότητα να σε μπερδέψουν περισσότερο, και να καταριέσαι που δεν είναι κανονικά παράθυρα όπου θα υπήρχαν πατζούρια έτσι ώστε να τα κλείσεις στα μούτρα αυτών που με μαθηματική ακρίβεια στο τάδε λεπτό θα δημιουργήσουν λόγο για να αρχίσουν να φωνάζουν. (αναμασούν, αλλά στη περίπτωση αυτή εμείς γινόμαστε οι "αγελάδες" ). Οπότε προτίμω να κλείνω τη TV, και κατά συνέπεια τα μάτια μου, και τα αυτιά μου. Δεν είναι οτι αδιαφορώ. Πώς να αντέξω όμως όλον τον πόνο και όλο το άδικο όλου του κόσμου? Χάνονται βέβαια μ' αυτόν τον τρόπο και ορισμένες ωραίες στιγμές απο τη ζωή αυτού του πλανήτη.
Βρήκα λοιπόν κάτι site, που έχουν το 2008 σε φωτογραφίες. Θα τα παραθέσω εδώ. Είναι γιορτές, δε λέω. Αλλά δεν είναι παντού γιορτές αυτές τις μέρες... Υπάρχουν και φωτογραφίες απο όμορφες στιγμές! Φαίνεται μάλλον πως επηρεάστηκα απο τις άλλες λίγο... Όπως και να χει, έχει πολύ ενδιαφέρον
2008 part 1
2008 part 2
2008 part 3
ps. Κλείστε με τη φώτο 38 του 3ου μέρους, είναι αριστούργημα :-)

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2008

Xριστουγεννιάτικες εικόνες- διαφορετικές απο τις άλλες...

Μερικές εικόνες που μ' αρεσαν, για να γελάσει λιγο το χειλάκι μας χρονιάρες μέρες που είναι! Εκεί που χαρήκαμε πως θα μας έκανε τη χάρη για White Christmas, δε χιόνισε. Τουλάχιστον όχι εδώ που μένω.Έριχνε ένα σπαστικότατο που δεν ήταν ούτε χιόνι ούτε βροχή, ίσα ίσα για να μας σπάσει τα νεύρα. Οι ελπίδες όμως παραμένουν! Εξάλλου έχουμε αρκετό χειμώνα μπροστά!



ps. Aπο τότε που τελείωσε το σχολείο, οι διακοπές μου φαίνονται απίστευτα βαρετές. Φταίει το οτι εγώ έχω περάσει στην πόλη που έμενα, μαζί με την οικογένεια μου. Αλλά μόνο σε μένα φαίνεται αυτό?????? Μία βδομάδα για μένα πέρασε αργά (γενικά με το θέμα χρόνος το χουμε 'χάσει λίγο. Χάσαμε τις μέρες και δε ξέρουμε τι μέρα είναι κάθε μέρα, αλλά και δε καταλάβαμε πότε ήταν καλοκαίρι και πότε έφτασαν γιορτές...). Κάτι μου λέει όμως πως ο εναπομείναντας χρόνος θα περάσει πολύ πιο γρήγορα απ' όσο πιστεύω

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

Χριστούγεννα again...

Πάει καιρός που γράφτηκε κάτι στο blog. Όχι τόσος πολύς, αλλά έγιναν τόσα... Τι να πρωτογράψει κανείς? Οι συζητήσεις των παρεών και των οικογενειών είχαν ως κύριο θέμα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα. Πολλές φωνές ακούστηκαν, πολλές απόψεις εκφράστηκαν. Ποιός έχει δίκιο και ποιός άδικο? Ποιοί είναι οι καλοί και ποιοί οι κακοί στις μέρες μας? Στις σημερινές ιστορίες που ακούν τα παιδιά υπάρχουν ακόμη κακοί λύκοι... Όμως οι εποχές και οι μύθοι νόμιζα πως είχαν εξελιχθεί, και γνωρίζαμε όλοι πως ο καθένας μας έχει μέσα του την καλή ΚΑΙ τη κακή πλευρά. Πως υπάρχουν και τα δύο. Απλά σε κάθε ξεχωριστή περίπτωση είναι τί υπερισχύει τελικά, και σε κάθε περίπτωση μπορεί να υπερισχύει διαφορετική πλευρά. Βία κατά της κοροϊδίας. Βία κατά της βίας. Why can't they see that when we bleed we bleed the same? Πόσο όμως είναι έτσι τα πράγματα? Εξάλλου είναι αδύνατον να γνωρίζεις όλη την αλήθεια. Πάντα κάτι κρύβεται, ίσως το μάθεις, ίσως μείνεις σε άγνοια σε όλη σου τη ζωή. Και το φταίξιμο πέφτει σ' αυτούς. Και σε κείνους. Και στους άλλους. Τουλάχιστον έχουμε φτάσει σε σημείο να καταλαβαίνουμε πως η ευθύνη δεν έγκειται μόνο σε έναν, κάτι είναι κι αυτό. Ο κόσμος αρχίζει και αφυπνίζεται σιγά σιγά- κι όχι μόνο οι νέοι, ακούς στο δρόμο γιαγιάδες και παππούδες που αρχίζουν και καταλαβαίνουν τί "παίζει".
Όχι, δε θα γράψω τη γνώμη μου. Την έχω πει άλλωστε τόσες φορές, και ζήτημα αν τις μισές κατάλαβαν τι ακριβώς εκφράζω. Εδώ εγώ καλά καλά σε κάποια λεπτά σημεία το χάνω...
Τόσο ΜΗ πρωτότυπα Χριστούγεννα, λες και ο χρόνος σταματά και γυρνά και ξαναγυρνά στα περσινά, στα προπέρσινα... Και τόσο διαφορετικά, τόσο περίεργα Χριστούγεννα...
Tόσες αναμνήσεις απο αυτές τις γιορτές... Χιόνια ή καλοκαιρία, κρύοοοοο, διαφορετικά μέρη που τα γιορτάσαμε, οικογένεια και φίλοι, συναντήσεις με άτομα που είχαμε καιρό να δούμε, αποχωρισμός με άτομα που τον υπόλοιπο χρόνο τα βλέπουμε συνέχεια, η υπόσχεση στους άλλους και (κυρίως) στον εαυτό σου οτι "μέσα στις γιορτές θα διαβάσω", και "αυτό το χρόνο θα κάνω εκείνο και τ' άλλο και δε θα ξανακάνω το παράλλο", μόνο και μόνο για να διαψευτούμε κάθε φορά. Η ελπίδα να χιονίσει. Τα φαγητά και τα δώρα. Οι μυρωδιά απ' τα κεριά. Το έλατο (ω! έλατο) που κάθε χρονιά βγάζουμε πάνω του ΌΛΟΙ τη καλλιτεχνική μας έκφραση και καλά, και κατά παράδοξο τρόπο βγαίνει μια χαρά. Τα ζωγραφισμένα παράθυρα και οι βιτρίνες με χριστουγεννιάτικα θέματα. Τα χριστουγεννιάτικα παιδικά που βλέπαμε μικροί και ήταν ω!πόσο πιο ωραία απο τα τωρινά. Η ταινία μόνος στο σπίτι που την έχουμε δει άπειρες αμέτρητες φορές αλλά συνεχίζουμε...Και η μικρή μελαγχολία που μας πιάνει, γιατί κι αυτός ο χρόνος πέρασε, και πώς το είχα φανταστεί και πώς ήταν, και τα χρόνια περνάνε...
I'm dreaming of a white Christmas
Just like the ones I used to know.
Where the treetops glisten,
and children listen
To hear sleigh bells in the snow.
I'm dreaming of a white Christmas
With every Christmas card I write
May your days be merry and bright ,
And may all your Christmases be white .
I'm dreaming of a white Christmas
With every Christmas card I write .
May your days be merry and bright ,
And may all your Christmases be white...
Πρόποση στο χρόνο που έρχεται, να θυμόμαστε πάντα τους στόχους μας, και τα ουσιώδη στη ζωή μας. Γιατί μερικές φορές παρασυρόμαστε και καταλήγουμε κάπου εντελώς αλλού, χωρίς να το καταλάβουμε. Στα καλά και στα κακά που θα' ρθουν, με ανυπομονησία να κάνουμε του χρόνου τέτοια μέρα απολογισμό, με την ελπίδα τα καλά να υπερβαίνουν τα άλλα.