Καρναβαλάκι

Τσικνοπέμπτη, στη σχολή. Ο καιρός θαυμάσιος (πέρα απο το κρύο) μ'έκανε να θυμηθώ πως πριν 3 χρόνια είχα πάει για εγγραφή σ'ένα "απαγορευμένο" μάθημα για φοιτητή 1ου έτους, μόνο και μόνο επειδή ο αγαπημένος μου καθηγητής θα βγαινε σε σύνταξη. Λογοτεχνία 18ου αιώνα, Ρουσώ, Ντιντερό, Βολταίρος σε παρόμοια απογεύματα, απ' αυτά που σου ανοίγουν καινούριους ορίζοντες. Και μια κοπέλα που έγινε φίλη μου και ήταν τότε 3ο έτος, σα και μένα τώρα. Είχε πάρει εκείνη τη μέρα μια βενετσιάνικη μάσκα. Μ αρέσουν οι βενετσιάνικες μάσκες, αλλά μ'αρέσει περισσότερο να μασκαρεύομαι. Για μια μέρα να γίνω πχ κάτι απ' αυτά που έβλεπα και βλέπω σε ταινίες, να γίνω ήρωϊδα ενός σεναρίου. Μια πλευρά του εαυτού μου που θα θελα πολύ να μπορούσα να είμαι, που δεν είμαι εγώ, και που όμως δε παύει πάντα να είναι πλευρά του εαυτού μου. Σε μπέρδεψα?? :-)

Τα πρωϊνά ξυπνάω πλέον νωρίς. Έτσι και σήμερα ξύπνησα και άνοιξα τηλεόραση σε light προγραμματα (για πρωί σε σχέση με τα άλλα) της ψηφιακής κρατικής. Ε η ώρα πέρασε, και πέτυχα εκπομπή της Oprah σε άλλο κανάλι. Είχε θέμα τον καρκίνο του μαστού, άκρως ενδιαφέρον που σε ταρακουνούσε για τα καλά. (Αυτή ήταν η heavy συνέχεια μάλλον). Και ήταν ανάμεσα σε πολλές μια κοπέλα η οποία επιβίωσε απ' όλο αυτό και είπε κάτι που με προβλημάτισε.

Σε κάποια στιγμή λοιπόν της θεραπείας της, ήταν στα πρόθυρα να παρατήσει κάθε προσπάθεια και ελπίδα. Εκείνη τη στιγμή ήρθε η μητέρα της να της δώσει κουράγιο μέσα απο μια συζήτηση. Αυτό που είπε ήταν το εξής.

Όλες οι γυναίκες έχουν πολλούς ρόλους να ανταπεξέλθουν, στη δουλειά, ως σύζυγοι, ως μητέρες κλπ. Και οι περισσότερες κρύβονται πίσω απο μία μάσκα, τη μάσκα της τέλειας, που μπορεί να καταφέρει τα πάντα (γιατί πρέπει να καταφέρει τα πάντα). Επιτυχημένη, όμορφη, η μάσκα του μακιγιαζ, η μάσκα της εμφάνισης, η μάσκα της επιτυχίας, η μάσκα της δυνατής, η μάσκα της τέλειας. Και είπε πως εκείνη τη στιγμή για πρώτη φορά άφησε πίσω όλες τις μάσκες και βγήκε ο πραγματικός εαυτός της. Γιατί η ομορφιά ενός ανθρώπου είναι σ'αυτά που έχει μέσα του.

Θα πείτε "ε αυτά είναι δεδομένα". Είναι?? Πρέπει να σου τύχει κάτι τέτοιο για να συνειδητοποιήσεις τι μετράει στη ζωή σου? Για να καταλάβεις τον εαυτό σου αφήνοντας πίσω τις φοβίες και τις ανασφάλειες?

Στην υγειά!

Ανακεφαλαίωση

Blogάκι μου,

Καλη χρονιά! Είχα καιρό να σε πιάσω στα χέρια μου αλλά είχα καλούς λόγους. Κι όπως και να'χει τώρα είμαι εδώ. Τι έγινε όσο έλειπα?
Έκανα ένα σύντομο ταξιδάκι Ολλανδία, και πέραν του ότι θέλω κάποια στιγμή πλέον να πάω να ζήσω εκεί μόνιμα, όταν γύρισα με βρήκα πιο ανανεωμένη. Σα να μου άνοιξε καινούριους ορίζοντες, καινούρια point of view. Δέθηκα λίγο περισσότερο με άτομα που μπήκαν πρόσφατα στη ζωή μου και που συνειδητοποίησα οτι τα θέλω περισσότερο μέσα σ'αυτή. Έζησα κι επιτέλους γιορτές με χιόνια, και αργότερα με βόλτες και πολλές ταινίες..
Μετά μπήκε το νέο έτος. Στην αρχή λίγο περίεργα και για μένα και για πολλούς, αλλά μετά ήρθε στα ίσια του. Ακόμα και όρεξη για τη σχολή ξαναβρήκα, γενικά μου έφερε πολύ ενέργεια αυτή η αλλαγή. (Ίσως να ευθυνόταν λίγο και η Ολλανδία αλλά δε μπορώ να το πω με σιγουριά).
Μια μέρα έκανα βόλτα και ενώ ήμουν χαμένη στις σκέψεις μου θυμήθηκα πόσο καιρό έχω να πάω να πάρω ενα cd και να το λιώσω. Ακόμα και στο mp3 μου είχα πόσο καιρό να βάλω μπαταρίες. Ουπς! Ξανάπιασα τα τελευταία arctic monkeys kai kasabian και κατάλαβα πως τελικά και οι kasabian βγάλαν ακόμα έναν πολύ ωραίο δίσκο. Όχι οτι δε μ'αρεσε απ'την αρχή, απλά είχα στο μυαλό μου πως δεν είναι αντάξιο των προηγούμενων. Βασικά ακόμα δεν έχω βγάλει πόρισμα...λίκο ακόμα καιρό δώστε μου.
Επίσης..έγινα 20. Λίγο επεισοδιακά, μιας και δε τ θυμήθηκαν πολλοί. Αλλά εγώ πάντα το κορόιδευα αυτό. "Ε ξέχασε μια ημερομηνία, και?". Με έριξε όμως. Χαζομάρα μου το ξέρω. Βγήκε λίγο η μελαγχοΛΙΑ εκείνη την ώρα, θυμήθηκα και παλιές εποχές, αλλά την έστειλα απο'κει που ήρθε ;-) Εξάλλου το φινάλε με δικαίωσε και με το παραπάνω.
Αν βλέπω διαφορά στη δεκαετία των 20? Ναι αρκετές, δεν είμαι η Λία που ήμουν. Μια πιο βελτιωμένη και μεγαλύτερη έκδοση.
Τι άλλο? Α. Έχω να σου πω κάτι, αλλά δε το χω πει ακόμα πουθενά αλλού. Ένα βράδυ που ξενυχτουσα με πρησμένα μάτια κάνοντας εργασία, έκανα μόνο ένα διάλειμμα στισ 6 τα ξημερώματα (την έδινα το πρωί, μη νομίζεις οτι στρώθηκα γι'άλλο λόγο). Που λες σ'αυτό το διάλειμμα είχα την περιέργεια να ψάξω πόσο κοστίζουν οι πτήσεις απο δω για Αφρική. Πρώτη φορά στη ζωή μου που μου ρθε αυτό το πράγμα. Θυμήθηκα πως ο μόνος λόγος που ήθελα να γίνω γιατρός ήταν για να γραφτώ στους Ιατρούς Χωρίς Σύνορα. Και μου ρθε η ιδέα του εθελοντισμού. Ε και το ψαξα αρκετά (ήταν μεγάλο διάλειμμα, το δικαιούμουν άλλωστε) και έχω σχεδόν αποφασίσει μετά τη σχολή να γραφτώ σε ένα τέτοιο πρόγραμμα εθελοντισμού. Εχει να προσφέρει απίστευτες εμπειρίες και ψήνομαι αρκετά όπως κατάλαβες. Αυτά μεταξύ μας...Ακόμα είναι φρέσκια ιδέα ας ωριμάσει και λίγο με το καιρό.
Αυτά προς το παρόν σου υπόσχομαι θα σε ξαναγράψω πιο σύντομα.
ps1. με αυτά και με τ'αλλα ξαναείδα το Constant Gardener (επίμονος κηπουρός). Πόσο λυπητερή, σοκαριστική ταινία αλλά και πόσο τη λατρεύω!
ps2.Απορώ πόσο νόημα θα βγάζω αύριο απ'αυτό το κείμενο όταν το ξαναδιαβάσω..Σόρυ :-)

Whatever people say I am that's what I'm not

...είναι ο τίτλος του πρώτου cd των arctic monkeys. Τότε μου είχε φανεί "χα!καλό", τώρα συνειδητοποιώ οτι αρχίζει και με χαρακτηρίζει. Πώς είναι δυνατόν τα πιο κοντινά σου άτομα να μη βλέπουν αυτό ακριβώς που είμαι? Όχι μόνο να βλέπουν κάτι σε μένα που δεν είμαι, πράγμα που μου'ρχεται κάπως (δηλαδή μετά απ'όλα αυτά τα χρόνια αυτό κατάλαβες για μένα?), αλλά και τα λάθος συμπεράσματα. Πώς μία θεωρητική κουβέντα μπορεί να αναιρέσει εύκολα μερικά χρόνια έμπρακτου αντιθέτου αυτής? και τόσο εύκολα... Κι όμως, εγώ βλέπω μέσα μου άλλα τόσα κι ακόμα παραπάνω καλά, γιατί δε τα βλέπουν και οι άλλοι? Άραγε θα τα δουν ποτέ...? I guess όμως ήδη μετράει που ΕΓΩ η ίδια πιστεύω σε μένα. Μετά απο όλα αυτά τα χρόνια ενα βήμα μπροστά. Έχω κουραστεί να προσπαθώ να εξηγήσω τί άνθρωπος και χαρακτήρας είμαι. Τί, επειδή δεν έχω την ικανότητα (κατά τα άλλους μετριοφροσύνη) να μιλήσω για τα καλά που έχω και περιμένω τους άλλους να τα ανακαλύψουν? Αλλά αν δεν λειτουργεί έτσι? Αν δεν μπορούν να τα ανακλύψουν μόνοι τους? Η αλήθεια πάντα λάμπει λένε.
Ή μήπως όλα αυτά είναι δημιούργημα της φαντασίας μου και παραλογίζομαι??