Ανακεφαλαίωση

Blogάκι μου,

Καλη χρονιά! Είχα καιρό να σε πιάσω στα χέρια μου αλλά είχα καλούς λόγους. Κι όπως και να'χει τώρα είμαι εδώ. Τι έγινε όσο έλειπα?
Έκανα ένα σύντομο ταξιδάκι Ολλανδία, και πέραν του ότι θέλω κάποια στιγμή πλέον να πάω να ζήσω εκεί μόνιμα, όταν γύρισα με βρήκα πιο ανανεωμένη. Σα να μου άνοιξε καινούριους ορίζοντες, καινούρια point of view. Δέθηκα λίγο περισσότερο με άτομα που μπήκαν πρόσφατα στη ζωή μου και που συνειδητοποίησα οτι τα θέλω περισσότερο μέσα σ'αυτή. Έζησα κι επιτέλους γιορτές με χιόνια, και αργότερα με βόλτες και πολλές ταινίες..
Μετά μπήκε το νέο έτος. Στην αρχή λίγο περίεργα και για μένα και για πολλούς, αλλά μετά ήρθε στα ίσια του. Ακόμα και όρεξη για τη σχολή ξαναβρήκα, γενικά μου έφερε πολύ ενέργεια αυτή η αλλαγή. (Ίσως να ευθυνόταν λίγο και η Ολλανδία αλλά δε μπορώ να το πω με σιγουριά).
Μια μέρα έκανα βόλτα και ενώ ήμουν χαμένη στις σκέψεις μου θυμήθηκα πόσο καιρό έχω να πάω να πάρω ενα cd και να το λιώσω. Ακόμα και στο mp3 μου είχα πόσο καιρό να βάλω μπαταρίες. Ουπς! Ξανάπιασα τα τελευταία arctic monkeys kai kasabian και κατάλαβα πως τελικά και οι kasabian βγάλαν ακόμα έναν πολύ ωραίο δίσκο. Όχι οτι δε μ'αρεσε απ'την αρχή, απλά είχα στο μυαλό μου πως δεν είναι αντάξιο των προηγούμενων. Βασικά ακόμα δεν έχω βγάλει πόρισμα...λίκο ακόμα καιρό δώστε μου.
Επίσης..έγινα 20. Λίγο επεισοδιακά, μιας και δε τ θυμήθηκαν πολλοί. Αλλά εγώ πάντα το κορόιδευα αυτό. "Ε ξέχασε μια ημερομηνία, και?". Με έριξε όμως. Χαζομάρα μου το ξέρω. Βγήκε λίγο η μελαγχοΛΙΑ εκείνη την ώρα, θυμήθηκα και παλιές εποχές, αλλά την έστειλα απο'κει που ήρθε ;-) Εξάλλου το φινάλε με δικαίωσε και με το παραπάνω.
Αν βλέπω διαφορά στη δεκαετία των 20? Ναι αρκετές, δεν είμαι η Λία που ήμουν. Μια πιο βελτιωμένη και μεγαλύτερη έκδοση.
Τι άλλο? Α. Έχω να σου πω κάτι, αλλά δε το χω πει ακόμα πουθενά αλλού. Ένα βράδυ που ξενυχτουσα με πρησμένα μάτια κάνοντας εργασία, έκανα μόνο ένα διάλειμμα στισ 6 τα ξημερώματα (την έδινα το πρωί, μη νομίζεις οτι στρώθηκα γι'άλλο λόγο). Που λες σ'αυτό το διάλειμμα είχα την περιέργεια να ψάξω πόσο κοστίζουν οι πτήσεις απο δω για Αφρική. Πρώτη φορά στη ζωή μου που μου ρθε αυτό το πράγμα. Θυμήθηκα πως ο μόνος λόγος που ήθελα να γίνω γιατρός ήταν για να γραφτώ στους Ιατρούς Χωρίς Σύνορα. Και μου ρθε η ιδέα του εθελοντισμού. Ε και το ψαξα αρκετά (ήταν μεγάλο διάλειμμα, το δικαιούμουν άλλωστε) και έχω σχεδόν αποφασίσει μετά τη σχολή να γραφτώ σε ένα τέτοιο πρόγραμμα εθελοντισμού. Εχει να προσφέρει απίστευτες εμπειρίες και ψήνομαι αρκετά όπως κατάλαβες. Αυτά μεταξύ μας...Ακόμα είναι φρέσκια ιδέα ας ωριμάσει και λίγο με το καιρό.
Αυτά προς το παρόν σου υπόσχομαι θα σε ξαναγράψω πιο σύντομα.
ps1. με αυτά και με τ'αλλα ξαναείδα το Constant Gardener (επίμονος κηπουρός). Πόσο λυπητερή, σοκαριστική ταινία αλλά και πόσο τη λατρεύω!
ps2.Απορώ πόσο νόημα θα βγάζω αύριο απ'αυτό το κείμενο όταν το ξαναδιαβάσω..Σόρυ :-)

Πάει ο παλιός ο χρόνος... (ή ο παλιοχρόνος? )

Πόσες ευχές απο γνωστούς, συγγενείς, και απο μας τους ίδιους... άραγε πόσοι όμως όταν στέλνουμε μια ευχή την εννοούμε και δεν την λέμε μηχανικά? Κι εξάλλου, για τα άτομα που νιώθουμε πολύ κοντά μας, πρέπει να' ρχονται τέτοια γεγονότα για τις ευχές? Αφού όλο το χρόνο ελπίζουμε τα καλύτερα γι' αυτά... My point is, οτι όταν υπάρχουν δυνατά συναισθήματα μεταξύ ατόμων, και τους το δείχνεις έμπρακτα όλο το χρόνο, δε χρειάζεται να περιμένουν/-ουμε μια γιορτή, για να το εκφράσουμε με λόγια, γίνεται αντιληπτό έτσι κι αλλιώς (θέλω να πιστεύω τουλάχιστον, κι έτσι ισχύει για μένα...).
Ποιές είναι οι δικές μου ευχές για τη χρονιά που ξεκινάει? Υγεία πάνω απ' όλα, (και την εκτιμάς αυτήν την ευχή μόνο αν αντιμετώπισες εσύ ή κάποιος δικό σου προβληματάκια), και αισιοδοξία και θετική σκέψη. Θεωρώ πως με τα δύο τελευταία μπορείς να υπερπηδήσεις όποια εμπόδια βρεθούν μπροστά σου και μ' επιτυχία, άσε που καθορίζουν μερικές φορές και την υγεία (όταν ψυχολογικά δεν είσαι καλά ο οργανισμός είναι πιο ευάλωτος στις αρρώστιες). Καλή μας χρονιά guys! Το πρώτο τραγούδι της χρονιάς στο blog θα'ναι απο Nick Cave and The Bad Seeds (παρόλο που μέσα στις γιορτές είχαμε κολλήσει με Garbage). Do you love me? (αν και οφείλω να ομολογήσω το video δε μου κάνει ιδιαίτερη αίσθηση...)

I found her on a night of fire and noise
Wild bells rang in a wild sky
I knew from that moment on
I'll love her till the day that I died
And I kissed away a thousand tears
My lady of the Various Sorrows
Some begged, some borowed, some stolen
Some kept safe for tomorrow
On an endless night, silver star spangled
The bells from the chapel went jingle-jangle

Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Like I love you?

She was given to me to put things right
And I stacked all my accomplishments beside her
Yet I seemed so obsolete and small
I found God and all His devils inside her
In my bed she cast the blizzard out
A mock sun blazed upon her head
So completely filled with light she was
Her shadow fanged and hairy and mad
Our love-lines grew hopelessly tangled
And the bells from the chapel go jingle-jangle

Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Like I love you?

All things move toward their end
I knew before I met her that I would lose her
I swear I made every effort to be good to her
I made every effort not to abuse her
Crazy bracelets on her wrists and her ankles
And the bells from the chapel go jingle-jangle

Do you love me? Do you love me?
Do you love me? Like I love you?

H 'Αμαξα Φάντασμα (Körkarlen)

Τελευταία νύχτα του 2008, και θυμήθηκα μια απίστευτη ταινία (απίστευτα παλιά) του 1921, που παρακολούθησα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου φέτος. Το κορυφαίο του όλου θέματος ήταν πως κάτω απο την οθόνη κάτι παλικάρια, οι Good Luck Mr. Gorsky & Eventless plot παίζαν live μουσική, έδιναν την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που απαιτούσε η ταινία. Η υπόθεση της ταινίας τώρα:

Η Εντίτ, εργάτρια του Στρατού της Σωτηρίας, βρίσκεται στο νεκροκρέβατό της επιθυμώντας διακαώς να δει για τελευταία φορά τον Ντέιβιντ Χολμς, τον οποίο δεν έπαψε ποτέ να προσπαθεί να εξιλεώσει. Ο Χολμς βρίσκεται σ’ένα νεκροταφείο και τα πίνει μαζί με άλλους δύο, εξιστορώντας το θρύλο που θέλει τον τελευταίο άνθρωπο που πεθαίνει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς να περνάει την επόμενη χρονιά οδηγώντας την άμαξα-φάντασμα που χρησιμοποιεί ο Θάνατος για να μεταφέρει τις ψυχές. Ο Χολμς γελά με το θρύλο–ακριβώς όπως γελάει και με κάθε σύσταση που του έχει γίνει στη γεμάτη εκούσια αμαρτία ζωή του– όμως όταν καταρρέει και πεθαίνει ακριβώς πριν τα μεσάνυχτα, έρχεται αντιμέτωπος με μια κρίση κι ένα καθήκον που δε μπορεί ν’ αποφύγει ή να σαρκάσει... (απο το site του 49ου Φεστιβάλ)Δε ξέρω αν όντως αληθεύει πως υπάρχει σε κάποια χώρα αυτή η αντίληψη, εγώ τη βρήκα όμως άκρα ενδιαφέρουσα, πέρα απο τη κοινή που έχουμε πως οτι κάνεις τη πρώτη νύχτα της καινούριας χρονιάς θα το κάνεις όλο το χρόνο (τί γελοία αυτή!). Η ταινία ήταν υπέροχη, και στην έκδοση που είδα δεν ήταν απλά ασπρόμαυρη, αλλά είχαν χρησιμοποιηθεί τρείς διαφορετικές χρωματικές λήψεις : μπλε-μαύρο για τις σκηνές που είχαν να κάνουν με θάνατο, κίτρινο-μαύρο για τις σκηνές που διαδραματίστηκαν στο παρελθόν ή στο παρόν, και κόκκινο-μαύρο για τις σκηνές που είχε περάσει ο Holms με τους φίλους του σε μεθύσια (ή τουλάχιστον έτσι θυμάμαι). Δημιουργός ο Σουηδός Victor Sjöström ( Βίκτορ Σγιέστρεμ), σε σκηνοθεσία, σενάριο και στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το ίδιο site αναφέρει πως "Οι ταινίες του χαρακτηρίζονταν για την ευαισθησία των ερμηνειών τους και την εκπληκτική φωτογραφία τους", και δεν έχω παρά να συμφωνήσω.
Την απόλαυσα ως εκεί που δεν πήγαινε, θυμάμαι είχε πάρα πολυ κόσμο και είχα καθήσει σε σκαλάκια, τη χαρά μου που βρήκα εισιτήριο για τέτοια προβολή με live μουσική, και τη διακοπή ρεύματος που είχε ως αποτέλεσμα να βυθιστούμε για κάμποσο στο σκοτάδι και στην ησυχία (κι όμως τα παιδιά συνέχισαν απο κει που σταμάτησαν απτόητοι, εύγε). Ωραία πράγματα...!
Ps. Προσέξτε μου αυτές τις μέρες στους δρόμους και γενικά, δε θα θελα να κουβαλάτε μια τέτοια άμαξα για έναν ολόκληρο χρόνο ;-)

Xριστουγεννιάτικες εικόνες- διαφορετικές απο τις άλλες...

Μερικές εικόνες που μ' αρεσαν, για να γελάσει λιγο το χειλάκι μας χρονιάρες μέρες που είναι! Εκεί που χαρήκαμε πως θα μας έκανε τη χάρη για White Christmas, δε χιόνισε. Τουλάχιστον όχι εδώ που μένω.Έριχνε ένα σπαστικότατο που δεν ήταν ούτε χιόνι ούτε βροχή, ίσα ίσα για να μας σπάσει τα νεύρα. Οι ελπίδες όμως παραμένουν! Εξάλλου έχουμε αρκετό χειμώνα μπροστά!

ps. Aπο τότε που τελείωσε το σχολείο, οι διακοπές μου φαίνονται απίστευτα βαρετές. Φταίει το οτι εγώ έχω περάσει στην πόλη που έμενα, μαζί με την οικογένεια μου. Αλλά μόνο σε μένα φαίνεται αυτό?????? Μία βδομάδα για μένα πέρασε αργά (γενικά με το θέμα χρόνος το χουμε 'χάσει λίγο. Χάσαμε τις μέρες και δε ξέρουμε τι μέρα είναι κάθε μέρα, αλλά και δε καταλάβαμε πότε ήταν καλοκαίρι και πότε έφτασαν γιορτές...). Κάτι μου λέει όμως πως ο εναπομείναντας χρόνος θα περάσει πολύ πιο γρήγορα απ' όσο πιστεύω

Χριστούγεννα again...

Πάει καιρός που γράφτηκε κάτι στο blog. Όχι τόσος πολύς, αλλά έγιναν τόσα... Τι να πρωτογράψει κανείς? Οι συζητήσεις των παρεών και των οικογενειών είχαν ως κύριο θέμα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα. Πολλές φωνές ακούστηκαν, πολλές απόψεις εκφράστηκαν. Ποιός έχει δίκιο και ποιός άδικο? Ποιοί είναι οι καλοί και ποιοί οι κακοί στις μέρες μας? Στις σημερινές ιστορίες που ακούν τα παιδιά υπάρχουν ακόμη κακοί λύκοι... Όμως οι εποχές και οι μύθοι νόμιζα πως είχαν εξελιχθεί, και γνωρίζαμε όλοι πως ο καθένας μας έχει μέσα του την καλή ΚΑΙ τη κακή πλευρά. Πως υπάρχουν και τα δύο. Απλά σε κάθε ξεχωριστή περίπτωση είναι τί υπερισχύει τελικά, και σε κάθε περίπτωση μπορεί να υπερισχύει διαφορετική πλευρά. Βία κατά της κοροϊδίας. Βία κατά της βίας. Why can't they see that when we bleed we bleed the same? Πόσο όμως είναι έτσι τα πράγματα? Εξάλλου είναι αδύνατον να γνωρίζεις όλη την αλήθεια. Πάντα κάτι κρύβεται, ίσως το μάθεις, ίσως μείνεις σε άγνοια σε όλη σου τη ζωή. Και το φταίξιμο πέφτει σ' αυτούς. Και σε κείνους. Και στους άλλους. Τουλάχιστον έχουμε φτάσει σε σημείο να καταλαβαίνουμε πως η ευθύνη δεν έγκειται μόνο σε έναν, κάτι είναι κι αυτό. Ο κόσμος αρχίζει και αφυπνίζεται σιγά σιγά- κι όχι μόνο οι νέοι, ακούς στο δρόμο γιαγιάδες και παππούδες που αρχίζουν και καταλαβαίνουν τί "παίζει".

Όχι, δε θα γράψω τη γνώμη μου. Την έχω πει άλλωστε τόσες φορές, και ζήτημα αν τις μισές κατάλαβαν τι ακριβώς εκφράζω. Εδώ εγώ καλά καλά σε κάποια λεπτά σημεία το χάνω...

Τόσο ΜΗ πρωτότυπα Χριστούγεννα, λες και ο χρόνος σταματά και γυρνά και ξαναγυρνά στα περσινά, στα προπέρσινα... Και τόσο διαφορετικά, τόσο περίεργα Χριστούγεννα...

Tόσες αναμνήσεις απο αυτές τις γιορτές... Χιόνια ή καλοκαιρία, κρύοοοοο, διαφορετικά μέρη που τα γιορτάσαμε, οικογένεια και φίλοι, συναντήσεις με άτομα που είχαμε καιρό να δούμε, αποχωρισμός με άτομα που τον υπόλοιπο χρόνο τα βλέπουμε συνέχεια, η υπόσχεση στους άλλους και (κυρίως) στον εαυτό σου οτι "μέσα στις γιορτές θα διαβάσω", και "αυτό το χρόνο θα κάνω εκείνο και τ' άλλο και δε θα ξανακάνω το παράλλο", μόνο και μόνο για να διαψευτούμε κάθε φορά. Η ελπίδα να χιονίσει. Τα φαγητά και τα δώρα. Οι μυρωδιά απ' τα κεριά. Το έλατο (ω! έλατο) που κάθε χρονιά βγάζουμε πάνω του ΌΛΟΙ τη καλλιτεχνική μας έκφραση και καλά, και κατά παράδοξο τρόπο βγαίνει μια χαρά. Τα ζωγραφισμένα παράθυρα και οι βιτρίνες με χριστουγεννιάτικα θέματα. Τα χριστουγεννιάτικα παιδικά που βλέπαμε μικροί και ήταν ω!πόσο πιο ωραία απο τα τωρινά. Η ταινία μόνος στο σπίτι που την έχουμε δει άπειρες αμέτρητες φορές αλλά συνεχίζουμε...Και η μικρή μελαγχολία που μας πιάνει, γιατί κι αυτός ο χρόνος πέρασε, και πώς το είχα φανταστεί και πώς ήταν, και τα χρόνια περνάνε...

I'm dreaming of a white Christmas

Just like the ones I used to know.

Where the treetops glisten,

and children listen

To hear sleigh bells in the snow.

I'm dreaming of a white Christmas

With every Christmas card I write

May your days be merry and bright ,

And may all your Christmases be white .

I'm dreaming of a white Christmas

With every Christmas card I write .

May your days be merry and bright ,

And may all your Christmases be white...

Πρόποση στο χρόνο που έρχεται, να θυμόμαστε πάντα τους στόχους μας, και τα ουσιώδη στη ζωή μας. Γιατί μερικές φορές παρασυρόμαστε και καταλήγουμε κάπου εντελώς αλλού, χωρίς να το καταλάβουμε. Στα καλά και στα κακά που θα' ρθουν, με ανυπομονησία να κάνουμε του χρόνου τέτοια μέρα απολογισμό, με την ελπίδα τα καλά να υπερβαίνουν τα άλλα.

I'm dreaming of a white Christmas...

Θέλω να ξυπνήσω ένα πρωινό και να δω αυτή την εικόνα απ'το παράθυρο μου, όπως πριν κάτι χρόνια.Μας έκανε τη χάρη βέβαια να χιονίσει πριν λίγες βδομάδες,όχι οτι έπιασε βέβαια...αλλά ήταν ωραία που ενώ στολίζαμε δέντρο και ακούγαμε χριστουγεννιάτικα κάλαντα απο φωνές Crosby και Sinatra, έξω έπεφταν οι νιφάδες.Τα Χριστούγεννα φέτος για μένα είναι ήσυχα. Οι έξοδοι κανονίζονται με τις παλιές παρέες, αλλά μιά βδομάδα σχεδόν πέρασε και μου λειψαν και οι καινούριες. Οι περισσότεροι έφυγαν για τις γιορτές,η ωραία μου σχολή έκλεισε,αλλή μία βδομάδα υπομονή.Και μετά τι??Μια βδομάδα μάθημα, και μετά εξεταστική.Μα γιατί μελαγχόλησα???Επανέρχομαι στα Χριστούγεννα.

Ναι, ξέρω πως έχουν καταντήσει εμπορική γιορτή.Ξέρω πως είναι μια γιορτή που τιμάμε τα έλατα για κανά μήνα,τα φαγητά και ιδιαίτερα τα πουλερικά,πάσης φύσεως αλκοολούχων, συνάθροισης συγγενών και λοιπών.Και τι 'ναι πια αυτό με τον Αι-Βασίλη!Παχουλός με κόκκινα ρούχα.Οκ,δε λέω οτι με χαλάει, φάση έχει ο καλοκάγαθος αιωνόβιος,παγκόσμιο πνεύμα που κατοικεί στον Βόρειο Πόλο(γιατί όχι στο Νότιο??), με όλα αυτά τα ξωτικά που τον βοηθάνε.Μ'άρεσουν κιόλας όλα αυτά στις μυθολογίες με τις νεράιδες και τα ξωτικά κλπ,οπότε είναι κάτι στα γούστα μου. Αλλά λέω τώρα εγώ,δεν είναι προσβολή στη μνήμη ενός(ή και πολλών) υπαρκτών προσώπων,να μη τους τιμάμε όπως θα πρεπε?By all means(δε μου ρχεται η αντίστοιχη ελληνική έκφραση), να κρατήσουμε το έθιμο για τα παιδάκια. Απόσα γνωρίζω,ο Μέγας Βασίλειος ήταν ένας ψιλόλιγνος με μαύρα μάτια και γένεια ανθρωπος,αφιέρωσε σχεδόν όλη του τη ζωή στη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο και που θεωρείται στη παγκόσμια ιστορία ως ο εμπνευστής αλλά και πρώτος δημιουργός της οργανωμένης φιλανθρωπίας(κλεμένο απο wikipedia καθαρά lol).Και ο αντίστοιχος Άγιος Νικόλαος των ξένων ήταν παρόμοιας ιδιοσυγκρασίας,αφάνταστα γεναιώδορος επίσης.Κι όμως το όλο κλίμα των γιορτών..ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ!!Εντάξει,η συνάθροιση όολων των συγγενών δεν είναι και τόοοοσο ωραία, μια ζωή να σε βουτάν, να σε σαλιώνουν οι θείες στα φιλιά και"καλέ πώς μεγάλωσε!" και"πώς σου μοιάζει!" και "τί τάξη πας??"(έλεος, τέλειωσα μ' αυτά!!).Ευτυχώς φέτος οι συγγενείς ήταν λίγοι και καλοί, απ'τους πιο στενούς.Υπήρξαν τραγελαφικά επεισόδια μέσα στην όλη σύγχυση(ε το να ψάχνεις να δεις αν έγιναν τα παγάκια ανοίγοντας το φούρνο είναι ένα επεισόδιο που δε θα ξεχαστεί ποτέ my dear). Η κότα με τις πατατούλες στο φούρνο και τη γέμιση αλά γιαγιάς ήταν μια σωστή γιορτή του ουρανίσκου, τα ξαδερφάκια τα μικρά ήταν τρέλα,(μα ήταν απίστευτα!χωρίς υπερβολή,το δευτερόλεπτο που γύριζε το κεφάλι η μαμά τους άρπαζαν το σεμεδάκι απ'το τραπέζι και τα ριχναν όλα!).Ωραίες στιγμές...ευτυχώς είναι χαλασμένος ο ουρανός, έχει συνεφιά και κάνει κρύο,και κάνω ωραίες βόλτες στη παραλία.Το πλήγμα είναι πως χάλασε το μονάκριβό μου discman.Δεν αναγνωρίζει τα cd,και όταν τα βάζω μέσα κάνει έναν περίεργο θόρυβο.

Εγώ θα παραθέσω αγαπημένες μου φωτογραφίες της περιόδου και θα το βουλώσω για λίγες μέρες(συνάδελφε ευκαιρία αυτές τις μέρες να μας γράψεις κάτι).Απο μένα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!

ps.δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ σε animation που έχω συνδέσει απόλυτα με τη περίοδο.Τα χα δει κανα δυό φορές μικρή,και μου μειναν τόσο που φέτος τα ψαξα.Το ένα είναι το"12 months" ,απότι θυμάμαι πρόκειται για ένα κοριτσάκι που η μητριά του το στέλνει στο δάσος μες το καταχείμωνο,να βρεί κάτι λουλούδια?κάτι φρούτα?που βγαίνουν καλοκαίρι.Συναντά τυχαία τους μήνες γύρω απο μια φωτιά,και λόγω της καλοσύνης της τη βοηθάνε...(http://en.wikipedia.org/wiki/The_Twelve_Months_%281956_film%29)το άλλο το είδα μετά απο τόσο καιρό στη ΒΟΥΛΗ ,λέγεται "Wild Swans".11 αδέρφια μετατρέπονται απο τη μητριά τους σε κύκνους, και η αδερφή τους σε αγνώριστη απο την ασχήμια κοριτσάκι,διώχνεται απ'το παλάτι και αρχίζει να ψάχνει τα αδέρφια της.Μετά από χρόνια που τα βρίσκει,συνηδητοποιεί πως ο μόνος τρόπος για να λύσει τα μάγια απ'τα αδέρφια της είναι να πλέξει τσουκνίδες σε 11 πουκάμισα.Όλο αυτό το διάστημα δε πρέπει όμως να βγάλει λέξη.(http://en.wikipedia.org/wiki/The_Wild_Swans_%28film%29) κλασσικά παραμύθια,που απ'ότι βλέπω είανι ρώσικης παραγωγής...