Καρναβαλάκι

Τσικνοπέμπτη, στη σχολή. Ο καιρός θαυμάσιος (πέρα απο το κρύο) μ'έκανε να θυμηθώ πως πριν 3 χρόνια είχα πάει για εγγραφή σ'ένα "απαγορευμένο" μάθημα για φοιτητή 1ου έτους, μόνο και μόνο επειδή ο αγαπημένος μου καθηγητής θα βγαινε σε σύνταξη. Λογοτεχνία 18ου αιώνα, Ρουσώ, Ντιντερό, Βολταίρος σε παρόμοια απογεύματα, απ' αυτά που σου ανοίγουν καινούριους ορίζοντες. Και μια κοπέλα που έγινε φίλη μου και ήταν τότε 3ο έτος, σα και μένα τώρα. Είχε πάρει εκείνη τη μέρα μια βενετσιάνικη μάσκα. Μ αρέσουν οι βενετσιάνικες μάσκες, αλλά μ'αρέσει περισσότερο να μασκαρεύομαι. Για μια μέρα να γίνω πχ κάτι απ' αυτά που έβλεπα και βλέπω σε ταινίες, να γίνω ήρωϊδα ενός σεναρίου. Μια πλευρά του εαυτού μου που θα θελα πολύ να μπορούσα να είμαι, που δεν είμαι εγώ, και που όμως δε παύει πάντα να είναι πλευρά του εαυτού μου. Σε μπέρδεψα?? :-)

Τα πρωϊνά ξυπνάω πλέον νωρίς. Έτσι και σήμερα ξύπνησα και άνοιξα τηλεόραση σε light προγραμματα (για πρωί σε σχέση με τα άλλα) της ψηφιακής κρατικής. Ε η ώρα πέρασε, και πέτυχα εκπομπή της Oprah σε άλλο κανάλι. Είχε θέμα τον καρκίνο του μαστού, άκρως ενδιαφέρον που σε ταρακουνούσε για τα καλά. (Αυτή ήταν η heavy συνέχεια μάλλον). Και ήταν ανάμεσα σε πολλές μια κοπέλα η οποία επιβίωσε απ' όλο αυτό και είπε κάτι που με προβλημάτισε.

Σε κάποια στιγμή λοιπόν της θεραπείας της, ήταν στα πρόθυρα να παρατήσει κάθε προσπάθεια και ελπίδα. Εκείνη τη στιγμή ήρθε η μητέρα της να της δώσει κουράγιο μέσα απο μια συζήτηση. Αυτό που είπε ήταν το εξής.

Όλες οι γυναίκες έχουν πολλούς ρόλους να ανταπεξέλθουν, στη δουλειά, ως σύζυγοι, ως μητέρες κλπ. Και οι περισσότερες κρύβονται πίσω απο μία μάσκα, τη μάσκα της τέλειας, που μπορεί να καταφέρει τα πάντα (γιατί πρέπει να καταφέρει τα πάντα). Επιτυχημένη, όμορφη, η μάσκα του μακιγιαζ, η μάσκα της εμφάνισης, η μάσκα της επιτυχίας, η μάσκα της δυνατής, η μάσκα της τέλειας. Και είπε πως εκείνη τη στιγμή για πρώτη φορά άφησε πίσω όλες τις μάσκες και βγήκε ο πραγματικός εαυτός της. Γιατί η ομορφιά ενός ανθρώπου είναι σ'αυτά που έχει μέσα του.

Θα πείτε "ε αυτά είναι δεδομένα". Είναι?? Πρέπει να σου τύχει κάτι τέτοιο για να συνειδητοποιήσεις τι μετράει στη ζωή σου? Για να καταλάβεις τον εαυτό σου αφήνοντας πίσω τις φοβίες και τις ανασφάλειες?

Στην υγειά!

Το μέγα πείραμα...

Σήμερα το μεσημέρι πήρα τη ριψοκίνδυνη απόφαση να ανοίξω τηλεόραση- ριψοκίνδυνη γιατί τα μεσημέρια προβάλονται τα γνωστα μεσημεριάτικα, οι γνωστές ειδήσεις που άντε να ειπωθούν ειδήσεις κλπ. Εκείνη την ώρα ένα κανάλι πρόβαλλε τις δικές του κι έπαιρνε συνέντευξη απο μία καθηγήτρια του τμήματος Φυσικής του Α.Π.Θ. Απ'οτι κατάλαβα αργότερα, αυτή ήταν μέρος μιας ομάδας (10.000) επιστημόνων απ' όλο τον κόσμο, όπου θα έκαναν μία έρευνα. Οι έρευνες θα πραγματοποιηθούν είπε μες στα επόμενα 10 χρόνια, και θα βγάλουν συμπεράσματα για κάτι καινούρια στοιχεία ή κάτι τέτοιο. Ενδιαφέρον σκέφτηκα εγώ. Έρχεται η ώρα του φαγητού, καθόμαστε γύρω απ'το τραπέζι όλοι.

- Θα προβληθεί το πείραμα είπανε, απευθείας, στις 10 το βράδυ.

- Ποιό πείραμα??? ρωτάω όλη απορία.

Και κείνη την ώρα ακούγεται απο μέσα, απο τη τηλεόραση, ένα ρεπορτάζ σχετικά με αυτό. Έσκαψαν λέει 100 μ. κάτω απο τη Γαλλία και την Ελβετία (φαντάσου λεφτά που θα χουν για να ξοδέψουν τόοσα για επιστημονικούς λόγους) και έβαλαν έναν αντιδραστήρα, στο περιβάλλον του οποίου θα επικρατούν συνθήκες όμοιες με αυτές που υπήρχαν στο σύμπαν τη στιγμή που δημιουργήθηκε. Εκεί απ'οτι κατάλαβα θα γινόταν σύγκρουση πρωτονίων, μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Τέσπα θα γινόταν μία μικρή αναπαράσταση του big bang (δε κάθομαι να το εξηγήσω αυτό , αν δε ξέρεις, ε που ζεις δηλαδη! Και όχι δεν πρόκειται για εκείνη την ελληνική σειρά), και ακουγόντουσαν επιστήμονες να εκθειάζουν το πείραμα "και το μεγαλύτερο πείραμα του αιώνα, και πόσα θα μάθουμε, και και ...."

- Δουλειές μας ανοίγουν.... λέω μισο-αστεία μισό-σοβαρά.

-Λες ε? η απάντηση συνοδευόμενη απο γέλωτα.

Πλάκα πλάκα, τι το γελάμε? Θα μου πεις κοτζαμ επιστήμονες, ε θα σκέφτηκαν πιθανές παρενέργειες, θα ζύγισαν τα τυχόν δυσάρεστα ενδεχόμενα. Οκ. Αλλά αν δε τα ζύγισαν καλά? Αν είναι ξεροκέφαλοι? Και εδώ καλά καλά δε ξέρουν ακριβώς τι έγινε εκεί ( αλλιώς γιατί να το αναπαραστήσουν). Που πάτε και κάνετε τέτοια πειράματα κύριοι? Παίζουμε με το κεφάλι μας? Κατά το απόγευμα ήταν που οργίασαν στα δελτία τα σενάρια καταστροφής. Και να η μαύρη τρύπα που θα δημιουργηθεί, να που θα μας ρουφήξει όλους. Ε γελάς με όλα αυτά, ξέρεις οτι όλα οκ, αλλά κάπου μέσα σου σκέφτεσαι "μωρέ λες?? να χουμε κανα δύωρο μπροστά μας μόνο και να μη το ξέρουμε?Και τα πράγματα που θα'θελα να κάνω? να πω? να ζήσω?Ε εντάξει, ούτε και οι άλλοι θα ζήσουν, και θα γίνει ξαφνικά, οπότε no problem.Ε δε θα'μαι και η μόνη!" Έστω για πλάκα, σε βάζει σε μια τέτοια διαδικασία.

Γιατί το'χω δηλώσει και σε προηγούμενο ποστ, το ανθρώπινο είδος είναι το πιο ηλίθιο απ'ολα (εφόσον έχει, όχι μόνο αυτοκαταστροφικές τάσεις, αλλά και δολοφονικές προς τους άλλους οργανισμούς τάσεις-βλ. μόλυνση κλπ.) Πού να τους εμπιστευτώ μετά? Πάντως θα χει φάση αν μας παρατηρεί κανένας εξωγήινος πολιτισμός- δείτε το σε στύλ animation: Ένας εξωγηίνος πολιτισμός (πράσινα τερατάκια για να το κάνουμε αστείο) παρατηρεί με εξελιγμένο εξοπλισμό το σύμπαν, και γίνεται ζουμ σε ένα σημείο, όπου αποκαλύπτεται η Γη. Εκεί το cartoon δείχνει για λίγο κάτι ανθρωπάκια, τρελούς επιστήμονες, σε εργαστήρια και να πατάν ένα κουμπί. Μακρινό πλάνο σε πανοραμική άποψη της Γης πάλι, η οποία σείεται, και δήθεν σηκώνεται σκόνη (σαν απο έκρηξη) και τη καλύπτει. Και τα εξωγηινάκια να κοιτάζονται και να λενε : Είναι τρελοί αυτοί οι γήινοι...

With (satellite) television you can go anywhere...

Τόσα χρόνια, κάθε πρωί οι γονείς μου είχαν τη κακιά συνήθεια να ανοίγουν τηλεόραση. Ε δε το άντεχα αυτό. Ενώ ετοιμαζόμασταν για σχολείο εμείς και για δουλειά αυτοί,να βάζουν τις πρωινιάτικες- πρωινιάτικες εκπομπές πληροφόρησης.Εντάξει, βάζαν την πιο ήπια που υπάρχει, αλλά έλεος πρωινιάτικα. Εγω σηκωνόμουν και δεν είχα διάθεση να μιλήσω σε κανένα, πόσο μάλλον να ακούω την πολυλογία και (ενίοτε, όταν άλλαζαν κανάλι) τις αγριοφωνάρες του καθενός. Μα που βρίσκουν κι αυτοί οι άνθρωποι τόσο πρωί, κάθε πρωί την όρεξη...Και δεν είναι μόνο αυτό. Θα σ' ενημερώσουν για τα επεισόδια της προηγούμενης νύχτας, για τυχόν φόνους, ή σεισμούς που έγιναν εντωμεταξύ,και για πολλά άλλα χαρούμενα ωραία πράγματα. Σου φτιάχνουν τη μέρα,έτσι?αν είσαι της άποψης οτι η καλή μέρα απ'το πρωί φαίνεται.
Πλέον έχω βρει την υγειά μου. Τα περισσότερα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο ξεκινούν τέτοια ώρα, ώστε να ξυπνάω σε ένα υπέροχο,άδειό,ήσυχο σπίτι. Το θέμα είναι οτι καμιά φορά, μέχρι να περάσει η ώρα, ανοίγω τη τηλεόραση(ε κατά τις 9-11), για να ανακαλύψω έναν απίστευτο πλούτο: ταξιδιωτικές εκπομπές, περιβαλλοντικές εκπομπές(πχ για τις υβρίδες που είδα σήμερα), ιστορικές εκπομπές(πχ. για Φαραώ που τόσο τρελαίνομαι ν'ακούω για τον αρχαίο αιγυπτιακό πολιτισμό). Συγκεκριμένα σε ΕΤ1, ΕΤ3, ΣΚΑΙ.(γιατί να μην ονομάσω το καλό και να μην το επαινέσω?). Προσωπικά μου φτιάχνουν απίστευτα τη μέρα αυτά, ιδίως τα ταξιδιωτικά,να βλέπω τοπία ειδυλιακά-και όχι απαραίτητα εξωτικά,δεν είναι και τόοσο πολύ του γούστου μου, αν και δεν τα απορρίπτω-. Καμιά φορά έχω πετύχει, αρκετά πρωί όμως, και σε άκυρα, μικρά κανάλια, κάτι πολύ παλιά ταξιδιωτικά, δεκαετίας '80. Κι όμως είναι ωραία, σε βάζει στο κλίμα,σε σκέψη μήπως τελικά να κρατήσω τα λεφτά για το καλοκαίρι για πουθενά έξω, είμαι σίγουρη πως αν σ' αρέσουν τα ταξίδια όπως και μένα λογικά καταλαβαίνεις το συναίσθημα! Εικόνες, εικόνες ωραίες, που σου φτιάχνουν τη διάθεση και σε γαληνεύουν. Και άσε τους πιο μετά πρωινάδικους και τις σαχλαμάρες τους...Υπάρχει σύγκριση??Κατά τη γνώμη μου καμία. Εξάλλου, το πάθος μου για μια χώρα-πέρα απ΄το γεγονός οτι πρωτοδημιουργήθηκε απο την αγαπημένη μου μπάντα, u2- ήρθε κι έδεσε με μια ταξιδιωτική εκπομπή, που έπεσα πάνω της εντελώς τυχαία. Έβλεπα εικόνες εκείνη τη στιγμή απο μέρη, που μόνο στα όνειρά μου φανταζόμουν.Ήταν πραγματικά ο τόπος των ονείρων μου. Πολύ πράσινο,δάση, βουνά, φιορδ, θάλασσα,λιβάδια, πόλεις, παμπ, διαδρομές, μνημεία, κάστρα,βλάστηση λόγω των συχνών βροχών(η χαρά μου!), σε έναν συνδυασμό απίστευτο σε μια χώρα πνευμάτων, νερα'ι'δών και άλλων υπερφυσικών οντοτήτων που έχουν τις απαρχές τους στη Κέλτικη μυθολογία(που τόσο είχε επηρεάσει την αγγλική και γαλλική λογοτεχνία στο μεσαίωνα). Και ενώ αναρωτιόμουν ποιά τέλος πάντων είναι αυτή η χώρα των ονείρων μου, ακούω το όνομα μιας χώρας -σταθμού για μένα:Ιρλανδία...
ps.ψιλοσυνειρμικό το post μου, μα δε τ' αλλάζω Νίκο. Remember Ireland...

Μας αρέσει...

...που η κρατική τηλεόραση κάνει αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Κακογιάννη. Κι ενώ αναρωτιόμουν πώς και κανείς δεν έχει ασχοληθεί με τα θέματα του Τρω'ι'κού Πολέμου (τον οποίο τρελαινόμουν να διαβάζω στους τόμους τις ελληνικής μυθολογίας που κάποτε τους ήξερα σχεδόν απ'έξω), ανακαλύπτω αυτές τις ταινίες.Πολύ καλές αποδόσεις, ερμηνείες, σκηνοθεσία. Τις "Τρωάδες" δε της προηγούμενης Τρίτης τις απόλαυσα στο μέγιστο, μιας και δεν έχω διαβάσει ποτέ το ομόνυμο έργο και με ενδιέφερε αυτή η άποψη. Αυτή τη Τρίτη έχει την "Ιφιγένεια", την οποία μεν έχω δει αλλά σκοπεύω να ξαναδώ, επειδή η πρωταγωνίστρια(δε θυμάμαι το όνομα της) και η Ειρήνη Παπά ως Κλυταιμνήστρα που χάνει την κόρη της είναι φανταστικές. Απλά μου φάνηκε κάπως που η Ειρήνη Παπά έπαιζε σ'όλες αυτές τις ταινίες και με διαφορετικό ρόλο πάντα.Στη μια να ναι η Κλυταιμνήστρα, και στην άλλη η κόρη της η Ηλέκτρα??
Ωραία η ιδέα κάι μακάρι να κάνουν τέτοια αφιερώματα και για άλλους αξιόλογους και γνωστούς σκηνοθέτες. Γιατί με τη σύγχρονη βιομηχανία του θεάματος, επικεντρωνόμαστε στα πρωταγωνιστικά πρόσωπα κυρίως, και ξεχνάμε τα πραγματικά μυαλά πίσω απ'τη ταινία, ενώ κανονικά οι ταινίες θα έπρεπε να βλέπονται με την άποψη του τι εκφράζει μέσα απ' αυτήν ο σκηνοθέτης.(Βέβαια και οι περισσότεροι σύγχρονοι σκηνοθέτες δημιουργούν οτι να ναι ταινίες,απλά για να φτιάξουν κάτι και να πάρουν λεφτά). Μια ερώτηση που μου γενήθηκε επίσης τους τελευταίους μήνες, αυτές οι ταινίες, όπως και αυτές τις Μελίνας Μερκούρη, ή της Έλλης Λαμπέτη, γιατί δε προβάλονταν απο τη τηλεόραση, και βλέπαμε 100 χιλιάδες φορές όμως αυτές της Βουγιουκλάκη και της Καρέζη??Καλύτερης ποιότητας μήπως είναι αυτές?Μη τρελαθούμε.
Επίσης μ'άρεσε που έξω απ'το ΟΛΥΜΠΙΟΝ(cinema που οργανώνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσ/νίκης) είδα μια αφίσα που έλεγε πως θα πρόβαλε ταινία της Monroe, επεξεργασμένη.Απο κει και πέρα όμως...την έπαιξε?΄Η στο μέλλον?Θα ήταν ωραία ιδέα μια τη βδομάδα, ή μια το μήνα, να προβάλει τέτοιες παλιές γνωστές ταινίες.Όπως και να το κάνουμε, το να βλέπεις dvd σπιτάκι σου δε συγκρίνεται με τη χαρά της σκοτεινής αίθουσας και της μεγάλης οθόνης...
ps.παρά τη εξεταστική, βλέπω,όπως καταλάβατε,πολλές ταινίες πλέον, και μου αρέσει που ξαναβρήκα τον παλιό καλό μου εαυτό!!