Γλώσσα

Κατά τη διάρκεια του Εράσμους μου αναγνώρισα την ομορφιά της ελληνικής γλώσσας. Όχι, δεν είμαι άτομο τύπου Λιακόπουλου και "Άδωνη", μπορώ να πω ότι όλη μου τη ζωή ονειρευόμουν να μείνω εξωτερικό, μου άρεζαν οι ξένες γλώσσες, και σε τέτοιο σημείο ώστε να τις κάνω επάγγελμα. Η οικογένεια μου έδωσε αρκετή σημασία στο να μάθω σωστή ορθογραφία, γραμματική, και αν και η λέξη "επανάληψη" ήταν ήδη οδυνηρή για μένα στη τρίτη δημοτικού,τους οφείλω ευγνωμοσύνη. Μου κακοφαίνεται όταν παίρνω μηνύματα ανορθόγραφα (δε θέλω να είμαι σνομπ, αλλά είναι αλήθεια), και αν κι εγώ γράφω ακόμα στο κινητό μηνύματα σε greeklish, το κάνω πλέον για τον απλούστατο λόγο οτι οι εταιρίες κινητών τηλεφώνων επιτρέπουν μεγαλύτερο αριθμό γραμμάτων λατινικού αλφαβήτου απο των ελληνικών. (Mα ποιος ο λόγος να γράφεις ελληνικά με λατινικό αλφάβητο? Είναι σαν ένας Άγγλος ή Γάλλος να επικοινωνεί με άλλον μιλώντας τη γλώσσα του με ελληνικούς χαρακτήρες: πόσο γελοίο φαντάζει? Αν το λεγες δύο χιλιετίες πιο πριν στους Έλληνες θα ταν ανέκδοτο φαντάζομαι... "Μα η παγκοσμιοποίηση...Μα, αλλάζουν οι καιροί" σαν να ακούω μερικούς να μου λένε. Καλά, μάλιστα. Είναι σα να σου λέω θα 'ρθουν απόψε να σου κλέψουν κάτι που είχες απο τότε που γεννήθηκες, και εσύ να λες "Ε, αλλάζουν οι καιροί, τόσο καιρό το είχα, ας αρκεστώ σ'αυτά που θα μου δίνουν οι άλλοι".) Πες, δε ξέρεις να γράψεις σωστά μια λέξη, γιατί δε την πατάς στο google, (για να μη σου πω να πας σε λεξικό να ψάχνεις αφού το βαριέσαι τόσο) όπου θα στη βγάλει 95% σωστά? Πάτα πάτα, στο τέλος θα τη μάθεις κιόλας.

Κι ερχόμαστε στην αρχή του κακού, τη παιδεία. Κακά τα ψέμματα, ούτε εγώ ανυπομονούσα για τα αρχαία. Τέσσερα χρόνια μετά, σκέφτομαι σοβαρά να ξαναπιάσω εκείνα τα βιβλία να μάθω κάτι παραπάνω. Έχοντας κάνει μαθήματα σημασιολογίας, και βρίσκοντας από ανέκαθεν απίστευτο ενδιαφέρον στην ετυμολογική ρίζα που έγραφε κάτω από μια λέξη ο Μπαμπινιώτης (δηλαδή από ποιες λέξεις προέρχεται), τα αρχαία άρχισα να τα βλέπω με διαφορετικό μάτι. Επίσης, πάντα ήμουν υπέρ του να διαβάζω ένα κλασσικό βιβλίο/μυθιστόρημα από το πρωτότυπο (όσον αφορά τις ξένες γλώσσες), γιατί όχι και στα αρχαία κείμενα, που είναι και αυτά πλέον σε μετάφραση? Άλλη χάρη έχει η φράση από το χέρι του δημιουργού. Νιώθω μια πιο άμεση σχέση μεταξύ του συγγραφέα και μένα. Βλέπω ακριβώς πώς αποτύπωσε τη σκέψη του στο χαρτί, κι εμένα αυτό με ανατριχιάζει! Τα παιδιά, συνεπώς ο κόσμος, δεν ενδιαφέρονται λοιπόν για τα αρχαία. Και γιατί άλλωστε? Εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις αδιαφορούν για τη παιδεία, πώς μετά να ενδιαφερθεί ο κόσμος για τις πέντε βασικές και μη γνώσεις? Ζούμε σε μια εποχή όπου αν είσαι καλός μαθητής είσαι φυτό, αν ξέρεις πέντε λέξεις όπως το "παραγκωνίζω", "τροβιλίζω", και "ανεκδιήγητος" κάνεις μόστρα και είσαι ψωνισμένος, αν μαθαίνεις ιστορία, βγάζεις τη σημαία στο μπαλκόνι την 25η Μαρτίου/νιώθεις περήφανος για εθνική επέτειο απελευθέρωσης και ενδιαφέρεσαι για κάθε τι ελληνικό είτε είναι γλώσσα είτε είναι μνημεία είσαι εθνικιστής, και αν κάθεσαι και διαβάζεις βιβλία και άμα λάχει και ποίηση και πας και σε καμιά παράσταση θεατρική, είσαι κουλτουριάρης! !

Από πότε η μόρφωση αποτελεί μειονέκτημα? Γιατί, ενώ το μόνο που κάνουμε όλη μέρα είναι να μιλάμε, δε νοιαζόμαστε να το κάνουμε σωστά? Γιατί, ενώ ένας greeklishας, ενώ υπερασπίζεται θερμά την "«απλοποιημένη» και «φωνητική γραφή» της ελληνικής γλώσσας" όπως την αποκαλεί, βλέπουμε ότι "Τα διπλά σύμφωνα δεν τον ενοχλούν καθόλου. Γράφει «σσ», «λλ», «μμ» κτλ. Δηλαδή εκεί που ίσως θα ήταν πιο απλό να δεχτεί κανείς ότι δεν δημιουργούνται παρανοήσεις αν γράψουμε «μάλλον» ή «μάλον», αυτός, ο «υπεραπλουστευτής πρωτοπόρος» κρατάει τις διπλές γραφές αλλά με λατινικά γράμματα" ??

Εσύ δεν έχεις βαρεθεί όταν μιλάς να λες "ήταν ο τέτοιος στο τέτοιο, στο αυτό μωρέ πως το λεν?"? ΝΑΙ έχουμε λέξεις για να πεις και αυτό το τέτοιο και το άλλο το τέτοιο, γιατί να μείνουν παραπονεμένες? Γιατί, μα γιατί όλη τη μέρα "βαριέσαι να πας στη δουλειά, βαριέσαι να δουλέψεις/να διαβάσεις, βαριέσαι να πας για ψωμί, βαριέσαι να μαγειρέψεις, βαριέσαι να κοιμηθείς", και παρομοίως βαριέσαι να γράφεις τις λέξεις με τα πολλά ι/η/υ/ει/οι? Δηλαδή πια, εντάξει, ισοπεδώνεις τη ζωή σου, δική σου είναι άλλωστε, στο να κάνεις απολύτως τίποτα και αν κάνεις κάτι να το κάνεις με το ζόρι, πρέπει να ισοπεδώσεις και τη γλώσσα? Σκέφτηκες ποτέ ότι η διαφορά του "ο" και του "ω" δεν είναι ένα ορθογραφικό καπρίτσιο των προγόνων μας, αλλά κάποιο λόγο σοβαρό είχαν για να το υιοθετήσουν? Πραγματικά, αν συνεχίσεις να βαριέσαι θα σε βαρέσω εγώ.

Τόσοι ξένοι συγγραφείς, ερευνητές και επιστήμονες που εκθειάζουν την ελληνική γλώσσα, το κάνουν για να μας κοροϊδέψουν? Αν είσαι δυσαρεστημένος με την πολιτική κατάσταση της χώρας και θεωρείς πως όλα είναι για τα σκουπίδια, γιατί δε βρίσκεις κάτι για το οποίο να σαι περήφανος τη στιγμή που υπάρχει μπροστά στα μάτια σου? Αν όντως μας έχουν πουλήσει οι κυβερνήσεις στους ξένους, είσαι τόσο μοιρολάτρης ώστε να το αποδεχθείς και να μη κάνεις κάτι γι αυτό, τη στιγμή που η λέξη "επανάσταση" έχει αρχίσει και γίνεται πιπίλα στο στόμα του καθενός? Επανάσταση ουσιαστική είναι να σπάσεις τη Βουλή και όχι να αποκτήσεις μια μόρφωση και ένα πνευματικό πλούτο που ΚΑΝΕΙΣ δε θα μπορεί να στο κλέψει όπως κάνουν με τα λεφτά σου? Εσύ τι λες, αν ο κόσμος αρχίσει και βλέπει θετικά την καλλιέργεια και τη μόρφωση (κι ας είναι και ξένων γλωσσών), τα πράγματα στη χώρα της κοροϊδίας δε θα αλλάξουν??

ΥΓ. έψαξα και βρήκα μερικά πολύ ωραία site, τα οποία τα 'χω παραθέσει σε συνδέσμους μέσα στο κείμενο μου. 1. Ο ένας είναι αυτός http://palio.antibaro.gr/culture/aggelhs_ellhnikh.php, αν σε ενδιαφέρει να δεις πως η ετυμολογία της λέξης έχει λογική εξήγηση, το πείραμα του Σαββόπουλου με τα "ο" και τα "ω" και η απόδειξη πως μουσικότητα υπάρχει ακόμα και σήμερα στη γλώσσα μας, αλλά και αν θες να μάθεις για ποιο λόγο η ιστορική ορθογραφία προλαμβάνει τη δυσλεξία και ο Όμηρος τις καρδιακές παθήσεις,

2.Ένα ωραίο που ανακάλυψα και θα το χω στα προσφιλή, http://ephilologos.blogspot.com/2010/03/blog-post_10.html#comment-form εξηγεί στο συγκεκριμένο γιατί να μαθαίνουμε αρχαία ελληνικά και τα λέει πολύ καλά, και

3. http://pneuma.gr/downloads/Greek-kill-lish.htm που εξηγεί γιατί να γράφουμε με ελληνικούς χαρακτήρες και γιατί δε στέκουν τα "προτερήματα" των γρικλις.

ΥΓ2. Κομφούκιος: "Εάν δε γνωρίζεις λέξεις, τότε με τι άλλο θα γνωρίζεις τον άνθρωπο;"

ΥΓ3. αν καπιος βρεθι να μ πι ενα σοβαρο λογο γιατι ν μι χρισιμοπιuμε γκρικλις ενα σιμφονο ενα φονιεν,-κατο ι τονι κιε γιατι οχι αριθμuς αντι για γραματα οποσ τα χρονια πριν τ αλφαβιτο(βλ. 8=θ) κιε βλ προτογονι εποχι, καταλιγοντασ στ οτι προκιτε γ προοδο κιε ε3ελιξι, 8a arxisw ke gw na postarw etsi

Παρελάσεις-η άλλη όψη του νομίσματος...

Η αλήθεια είναι ότι στο θέμα αυτό προβληματίστηκα τόσο,όσο δε φαντάστηκα ποτέ. Στο θέμα δεν είχα καμιά άποψη. Άκουγα τα υπέρ του θέματος, και με έβρισκα σύμφωνη. Άκουγα τα κατά, και τότε μπερδευόμουν, γιατί τα΄βρισκα λογικά επίσης. Το αποτέλεσμα ήταν, την 28η Οκτωβρίου, να΄μαι τόσο συγχυσμένη μέσα μου, και τόσο στεναχωρημένη, επειδή δεν ήξερα τι μου γινόταν, κι επειδή ένιωθα σα «κοιμισμένο» που μου περνούσαν ότι οι άλλοι ήθελαν. Έδωσα τέλος σ΄όλο αυτό ψάχνοντας πληροφορίες στο Internet. Αφού εξάντλησα σχεδόν όλες τις πηγές του google στο θέμα αυτό, μπορώ να πω ότι είμαι ήρεμη πλέον και έχω διαμορφώσει μια ΔΙΚΗ ΜΟΥ άποψη, που μπορώ να την επιχειρηματολογήσω.
Πρώτα απ΄όλα θα ξεκαθαρίσω: είμαι κατά των στρατιωτικών παρελάσεων , από την άποψη ότι απλούστατα είμαι κατά των πολέμων. Πιο κατά δε θα μπορούσα να΄μαι. Υλικές ζημιές ανυπολόγιστες ακόμα και σε μνημεία του παρελθόντος, καταστροφή περιβάλλοντος, χρήματα που εξαντλούνται σ΄αυτούς τους πόρους, ανθρώπινες ζωές που χάνονται για τη τρέλα των «μεγάλων», και ακόμα περισσότερες που «χάνονται» μαζί μ΄αυτές που χάθηκαν, που καταστρέφονται… Είμαι επίσης κατά των μαθητικών, γιατί τις βρίσκω κατά κάποιο τρόπο ρατσιστικές.(ο συνεργάτης αναλώθηκε ήδη σ΄αυτό). Δε συμφωνώ που η σημαία γίνεται βραβείο της επιμέλειας και του διαβάσματος των παιδιών. Γι΄αυτόν το λόγο υπάρχουν οι έπαινοι, θα μπορούσαν να επιβραβεύσουν τα παιδιά και μ΄άλλους τρόπους. Δηλαδή μας λένε πως τα υπόλοιπα παιδιά δεν είναι άξια να κρατήσουν τη σημαία της χώρας τους? Λιγότερο Έλληνες είναι εκείνοι επειδή δε διαβάζουν? Δεν έχω όμως πάλι πρόβλημα να κρατήσει κάποιος αλλοδαπός(και με τη λέξη αυτή δεν αναφέρομαι σε Αλβανούς, αλλά σε οποιονδήποτε, ακόμα και σε Γάλλους) τη σημαία. Παλιά σκεφτόμουν πως σε εθνική γιορτή Έλληνας πρέπει να τη κρατάει. Αλλά ένας αλλοδαπός μπορεί να θέλει μ΄αυτόν τον τρόπο να εκδηλώσει την ευγνωμοσύνη του προς τη χώρα που τον φιλοξενεί, να μη το βλέπει δηλαδή σα μια αγγαρεία, όπως πολλοί Έλληνες δυστυχώς το νιώθουν.
Παρ΄όλα αυτά, καταλαβαίνω πλέον τους λόγους που γίνονται οι παρελάσεις. Η στρατιωτική παρέλαση της 28ης στη Θεσσαλονίκη γίνεται κάθε χρόνο για επίδειξη ισχύος προς άλλες χώρες. Είναι ένας τρόπος πολιτικής του Υπουργείου Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας προς τις άλλες χώρες. Για να αναφερθώ τώρα στη Τουρκία( προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους Τούρκους, θα μπορούσα κάλλιστα να κάνω και παρέα μαζί τους). Γνωρίζω πως σ΄αυτή τη χώρα υπάρχει τεράστια λογοκρισία σ΄ότι γράφεται, σ΄ότι ειπώνεται , σ΄ότι προβάλλουν τα ΜΜΕ. Οι άνθρωποι όχι μόνο δε γνωρίζουν πολλές φορές την αλήθεια πίσω απ΄τα πράγματα, αλλά φανατίζονται κιόλας. Είμαστε στο 2007. Τι μου λέει εμένα ότι θα αποφύγουμε ένα μεταξύ μας πόλεμο σε 13 περίπου χρόνια, σπάζοντας μ΄αυτόν τον τρόπο μια παράδοση 300 ετών??(βλ. 1821,1922) Όσο και να μισώ τους πολέμους παράφορα, ακούω για εισβολές τούρκικων αεροσκαφών στα μέρη μας, όπως και οι Τούρκοι ακούν για εισβολές ελληνικών αεροσκαφών στα μέρη τους(είναι η αλήθεια), και φοβάμαι τόσο για το μέλλον, που σκέφτομαι πλέον να ζήσω όσο καλύτερα μπορώ αυτά τα λίγα χρόνια. Για να επανέλθω στο θέμα των στρατ. παρελάσεων, πως εν τέλει, ναι, μου δίνει ένα αίσθημα ασφάλειας, πως τουλάχιστον ακόμα δε θα κάνουν καμιά κίνηση εναντίον μας. Βλέπω τον εξοπλισμό, και σκέφτομαι (πλέον) πως χάρη σ΄αυτόν δε ζω μέρες πολέμου. Μου χουν πει πολλοί «Και σιγά μη δε ξέρει η Τουρκία τι εξοπλισμό έχουμε!». Όντως, μιας και ανήκουμε και οι 2 στο ΝΑΤΟ, γνωρίζουν τον εξοπλισμό μας πολύ καλά. Όμως χώρες που δεν είναι ενταγμένες, όπως τα ΣΚΟΠΙΑ, είναι ο μόνος τρόπος για να ενημερωθούν γι΄αυτόν.
Και τώρα η στιγμή που περίμενα περισσότερο. Για μια σφαιρική ενημέρωσή μου, διάβασα άρθρα και κείμενα κι απ΄τις δύο πλευρές. Πλέον, όταν διαβάζω αυτά των κατά των παρελάσεων, μου ρχεται να βάλω τα γέλια, γιατί τα περισσότερα,για να μη πω σχεδόν όλα τα επιχειρήματά τους, είναι άκυρα.Και ξεκινάω. Όλα ξεκινάνε λέγοντας πως είναι ντροπή να συνεχίζουμε μια συνήθεια που ξεκίνησε από εποχή Μεταξά. Όπως σωστά τοποθετήθηκε ο συνεργάτης, οι παρελάσεις υπήρχαν από τα αρχαιο-ελληνικά χρόνια. Για να εκθέσω κανονικότατη πηγή, εφημερίδα του 1921, για όσους δε ξέρουν, πριν τον Μεταξά και κατά τη διάρκεια κυβέρνησης Γούναρη (λίγο αργότερα και η Μικρασιατική Καταστροφή) που κάνει λόγο για παρελάσεις. (απλά πηγαίντε στη σελίδα http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/main.html και ψάξτε στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ 25/3/1921, στη 2η σελίδα). Κάπου διάβασα ότι επί δικτατορίας Πάγκαλου, υπήρχαν διαφωνίες για το μήκος της φούστας των κοριτσιών(πόσο δεν αλλάξαμε!). Βρήκα κατατοπιστικότατες πληροφορίες σε ένα site, αναφερόμενο σ΄ένα βιβλίο(που δε θα ονομάσω εδώ για να μη θεωρηθεί διαφημιστικό τρικ, αλλά όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να μου ζητήσει να του τ΄ονομάσω). Αναφέρει παρελάσεις στην Αδριανούπολη στα τέλη 19ου και αρχές 20ου, ενώ υπάρχει και φωτογραφικό υλικό, μαθητικές παρελάσεις στη Σμύρνη από το 1919 έως το 1922, την παρέλαση που ακολούθησε μετά την απελευθέρωση της Σιάτιστας το 1912, όπου μπροστά απ΄τον στρατό προπορεύονταν μαθητές κρατώντας εκκλησιαστικά λάβαρα, αλλά και τις παρελάσεις του ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ κάθε φορά που ελευθέρωναν χωριά το 1914-44.Οι ρίζες των παρελάσεων στις εθνικές επετείους προέρχονται από τη περίοδο των εθνικών επαναστάσεων στην Ευρώπη κατά το 1798-1848. Μα ακόμα κι αν ο Μεταξάς τις καθιέρωσε όπως λένε στην Ελλάδα, ο ίδιος επίσης καθιέρωσε το οκτάωρο, το Ι.Κ.Α., τις άδειες στους εργαζομένους, τα επιδόματα, και και και…Μήπως πρέπει να τα καταργήσουμε κι όλα αυτά, επειδή είμαστε κατά της δικτατορίας?? Η διαφορά στις παρελάσεις του Χίτλερ, του Μουσολίνι και του Μεταξά, με τις σημερινές βρίσκεται στο σκοπό. Τότε το έκαναν για τη μαζοποίηση του λαού, τη στρατολόγησή του. Σήμερα γίνεται για να τιμήσουμε όλους αυτούς τους νεκρούς που πέθαναν για τα ιδανικά τους, για αυτά που αγαπούσαν, όπως την ελευθερία τη δικιά τους και των ανθρώπων τους.(άσχετα που στο τέλος μόνο δε τους τιμάμε μ΄όλες αυτές τις φασαρίες) Αν και για τον Χίτλερ, μπορεί οι στρατιωτικές παρελάσεις του να έχουν μείνει στην ιστορία, αλλά δε πιστεύω πραγματικά πως έτσι φανάτιζε τον κόσμο και τους στρατιώτες. Ο Χίτλερ ήταν ικανότατος ομιλητής, και προσωπικότητα που εύκολα ξεσήκωνε τον κόσμο μόνο με την παρουσία του. Είναι ένα χάρισμα (γι΄αυτόν) που ελάχιστοι άνθρωποι το είχαν ποτέ. Ο τότε γερμανικός λαός (συμπεριλαμβανομένου και του στρατού) τον λάτρευε. Ήταν διατεθειμένοι να τον ακολουθήσουν στα πάντα. Φυσικά δε γνώριζαν όλη την αλήθεια, αλλά πραγματικά τον λάτρευαν.Δε λέω ότι δεν έπαιξε ρόλο, αλλά δε λέω πως και οι παρελάσεις που οργάνωνε έκαναν όλη τη δουλειά.
Μια φράση που ακούω συχνά είναι ότι «οι παρελάσεις γεννούν τον φασισμό». Να θυμίσω, πώς γεννήθηκε η δικτατορία του 30? Από το Παγκόσμιο Κραχ, το οποίο έφερε το clearing,τα οποία ανέδειξαν ισχυρά συγκεντρωτικά κράτη. Με λίγα λόγια, οι δικτατορίες προέρχονται από τη δυσφορία του κόσμου προς τις παρούσες άσχημες συνθήκες.
Όσο για το ότι παρελάσεις γίνονται μόνο στην Ελλάδα και στη Κύπρο, όπως σε κράτη σαν τη Τουρκία και το Ιράν, γνωρίζω πολύ καλά πως στις 14 Ιουλίου γίνεται στη Γαλλία μεγάλη στρατιωτική παρέλαση,

όπως επίσης έμαθα πως γίνονται παρελάσεις στην Αλβανία, στη Γερμανία, στην Ινδία, στην Ιταλία. Κάπου διάβασα πως στην Αμερική δε γίνονται, και πως τις παρελάσεις τις βλέπουν κάπως. Απ΄ότι γνωρίζω, κάθε φορά που επέστρεφαν στρατιώτες απ΄τον πόλεμο τα προηγούμενα χρόνια (δε ξέρω για τώρα) κάναν παρέλαση και τους υποδέχονταν ο κόσμος σαν ήρωες(είτε ήταν είτε όχι).
Κατά ένα περίεργο τρόπο, ανακάλυψα πως όλος αυτός ο τεράστιος ντόρος για τη κατάργηση, που βρίσκει πλέον και αρκετούς υποστηρικτές, ξεκίνησε (γιατί να το κρύψομεν άλλωστε?) από τη παράταξη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Πραγματικά, κανένα άλλο κόμμα δεν είναι κατά, ούτε καν το Κ.Κ.Ε., όπως πολλοί πιστεύουν. Οι εκλογές ήταν πρόσφατες. Γιατί δε θυμάμαι όμως εγώ να χαίρει πολλών ψήφων το συγκεκριμένο?
Σχετικά με τις αποβολές στα σχολεία, το μόνο που βρήκα ήταν «απειλές για αποβολές», τις οποίες κατήγγειλαν μαθητές των σχολείων Θεσ/νίκης σε νεολαίους του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, οι οποίοι όμως δε κατονομάζουν ούτε σχολεία ούτε μαθητές «για να μη δημιουργηθούν περαιτέρω προβλήματα». Αν υπήρχαν ονόματα, άποψη μου ήταν πως θα κατονόμαζαν και θα έκαναν φασαρία για να ενισχύσουν τη θέση τους, Απ΄όσο γνωρίζω επίσης, η πρώην υπουργός Γιαννάκου είχε εκδώσει εγκύκλιο για το προαιρετικό των παρελάσεων(που έτσι θα΄πρεπε να΄ναι οι παρελάσεις). Δεν άκουσα να αναφέρεται πουθενά όμως και για κείνο το σχολείο που οι μαθητές έκαναν κατάληψη επειδή δε τους άφηναν να παρελάσουν.
Μήπως τελικά στο υποσυνείδητο μας περνάνε «αθώα» άλλες ιδέες που εκφράζουν εν τέλει μια μειονότητα, και που με αβάσιμα επιχειρήματα μας περνάνε? Και αν είναι δυνατόν, οι παρελάσεις δε κάνουν τους μαθητές στρατιωτάκια.Τι, επειδή μάθανε έναν βηματισμό, μπορούν να πάνε να πολεμήσουν?Μη τρελαθούμεΓια αιώνες, από την εποχή της Αθήνας και της Σπάρτης, τα παιδιά μάθαιναν να σέβονται τη πατρίδα και να την αγαπούν. Με απώτερο σκοπό, αν η πατρίδα τους χρειαστεί, αυτά να ανταποκριθούν.Γιατί τώρα είμαστε τόσο αντίθετοι σ΄αυτό και μας αναγουλιάζει σαν ιδέα? Τα παιδιά της Ελλάδας, ανέκαθεν μικρά σε αριθμητικές δυνάμεις σε σχέση με τους εχθρούς, έδιναν μεγαλειώδεις αγώνες. Αν γίνει τώρα πόλεμος, και τα παιδιά δεν αγαπούν την πατρίδα τους, θα ξαναπέσουμε σε 400 χρόνια λήθαργου??.
Τέλος, θα αναφερθώ στη παρέλαση που γίνεται κάθε χρόνο στο Καστελόριζο με τους λιγοστούς μαθητές, που θα΄χε κάθε λόγο να μη κάνει, μιας και είναι ξεχασμένοι απ΄το κράτος. Κι όμως, αποφασίζουν πως τιμάνε μ΄αυτόν τον τρόπο τους προγόνους τους και παρελαύνουν.Θα κλείσω παραθέτοντας το παρακάτω site, έτσι για να μάθουμε για ποιό λόγο τέλος πάντων γίνονται παρελάσεις τέτοια περίοδο.

ps: πολλές ευχαριστίες σ΄όλα αυτά τα site που με βοήθησαν στην έρευνά μου, υπέρ και κατά των παρελάσεων. Αν κάποιος επιθυμεί οποιαδήποτε πηγή ή περαιτέρω πληροφορίες,μπορεί να μου τις ζητήσει.

ΟΙ «ΑΓΝΩΣΤΕΣ» ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ

ΟΙ «ΑΓΝΩΣΤΕΣ» ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ

Οδεύοντας προς την επέτειο της 28^ης Οκτώβρη, όλο και φαίνεται να φουντώνει η συζήτηση γύρω από το θέμα των παρελάσεων. Θέμα αγαπημένο των δελτίων ειδήσεων(και όχι μόνο) κατά τις περιόδους πριν και μετά, χωρίς να αξίζει να αναφερθώ σε κάτι πιο συγκεκριμένο. Δέκτες μηνυμάτων και ερεθισμάτων, μα και δρώντες, συμμετέχοντες, έχουμε όλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο διαμορφώσει(προσωπική ή μη) αντίληψη και κρίση γι’αυτές. Προσωπικά, είμαι ενάντια στο θεσμό αυτό και ευθύς αμέσως θα επιχειρηματολογήσω υπέρ της θέσεως μου αυτής.

Καταρχάς, είναι αναγκαίο να αναφερθούμε στο ιστορικό πλαίσιο των παρελάσεων.(Δε στοχεύω παρά σε μια σύντομη παρουσίαση-περισσότερα μπορεί να αναζητήσει και να δει κανείς στις αντίστοιχες «σελίδες» της ιστορίας) Αναζητώντας της καταβολές τις στο παρελθόν φτάνουμε στην αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή παράδοση. Υστέρα από τη μάχη, οι νικηφόρες στρατιές επιδίδονταν σε παρελάσεις-πομπές, επίδειξης δύναμης και αλαζονικής υπεροχής, της βαρβαρότητας των υπερφίαλων στρατηλατών. Εκμηδενιζόταν έτσι ο ρόλος ων στρατιωτών, που στην ουσία ήταν και άξιοι της δόξας-αν βέβαια δεχτούμε ότι ένας πόλεμος μπορεί πραγματικά να δοξάσει κάποιον-, αφού μετατρεπόταν σε ανδρείκελα, σε ρομπότ όπως θα λέγαμε χρησιμοποιώντας σύγχρονη ορολογία. Συνεχίζοντας τη σύντομη αυτή ιστορική αναδρομή, φτάνοντας στο «σύγχρονο παρελθόν», τον ίδιο αντικειμενικό σκοπό εξυπηρετούν. Ο Χίτλερ, λάτρης ο ίδιος των μεγάλων στρατιωτικών παρελάσεων, τις χρησιμοποιούσε με απώτερο στόχο να μαζοποιησει(αν και έλεγε ότι ήθελε να απαλλάξει τα μέλη της Αρείας Φυλής από την ανθρώπινη υπόσταση ώστε άξια να υπακούσουν και να πειθαρχούν σ’αυτόν) και τελικά να ελέγξει το στρατό του που μετά από αυτή τη φρικτή διαδικασία ήταν έτοιμος να υπακούσει κάθε διαταγή.(Σίγουρα όλοι έχουμε σχετικές εικόνες στο μυαλό μας.) Αλλά και μέχρι σήμερα η παρέλαση εξυπηρετεί τις ίδιες «ανάγκες» και κάτι παραπάνω. Όχι μόνο προωθείται ο ιμπεριαλισμός, ο μιλιταρισμός και καθετί σχετικό με την κτηνωδία του στρατού και του πολέμου αλλά, μιας και έχουμε περάσει στις μαθητικές παρελάσεις, τα ίδια προβάλλονται από τις απρόσωπες μορφές των συντεταγμένων μαθητών. Και το χειρότερο; Όλα αυτά περνάνε «αθώα» στο υποσυνείδητο. Αλήθεια, αυτός είναι ο ρόλος που θέλουμε να έχει το σχολείο στη σύγχρονη κοινωνία; Ερώτημα που σε συνδυασμό με το θέμα μας χρίζει συζήτησης.

Ας επιστρέψουμε όμως στο ζήτημα της ιστορικής προέλευσης της παρέλασης. Στη χώρα μας μπορούμε να πούμε ότι γενικευμένα καθιερώθηκε κατά την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά. Έκτοτε, η πολιτική συγκρότηση της Ελλάδας έχει πολλάκις μεταβληθεί, ώσπου σήμερα μιλάμε για «δημοκρατία» και «δημοκρατικούς θεσμούς». Όμως τι θέση έχει αυτός ο θεσμός που ουδεμια σχέση ή συνάφεια έχει με τους υποτιθέμενους στόχους και το περιεχόμενο της δημοκρατίας σε μια σύγχρονη, δημοκρατική χώρα; Θα μου πείτε το ίδιο θα μπορούσαμε να διερωτηθούμε και για το θεσμό του στρατού, και όχι άδικα. Δε θα διαφωνήσω αλλά το να ασχοληθώ με αυτό το ζήτημα ξεφεύγει από τα πλαίσια αυτού του σύντομου άρθρου... Πίσω στα δικά μας, μια ματιά στον παγκόσμιο χάρτη αρκεί για να διαπιστώσουμε ότι οι χώρες που διατηρούν το θεσμό έχουν καθεστώτα θεοκρατικά ή «αμφιλεγόμενες δημοκρατίες», όπως η Τουρκία, το Ιράν κ.α. Ο μόνος λόγος που τον διατηρούν είναι ότι δεν έχουν άλλη διέξοδο και μέσα για να προ/επι-βάλλουν το διεθνές κύρος τους παρά με την επίδειξη της στρατιωτικής και «πειθαρχικής» τους ισχύος. Το ερώτημα που επιστρέφει σε μας είναι: «Γιατί, εφόσον υποτίθεται ότι έχουμε αληθινή δημοκρατία καμιά κυβέρνηση «σοσιαλιστική» ή «συντηρητική» δεν έχει σημασία, δεν προχώρησε στην κατάργηση ή έστω στην επίσημη και ξεκάθαρη διατύπωση της προαιρετικότητας του; Μήπως κάποιοι επιδιώκουν να αφήσουν ανοικτά παράθυρα στο παρελθόν; Αν κάτι τέτοιο ισχύει φοβούμαι το μέλλον προβλέπεται δυσοίωνο.

Ένα άλλο θέμα που αν και λίγο πολύ είναι γνωστό αλλά με το οποίο κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά(και δε μιλώ μόνο για την πολιτεία), είναι οι ρατσιστικές τάσεις της παρέλασης. Πρώτα πρώτα, η ίδια η δόμηση της στηρίζεται σε ρατσιστικά μοντέλα οργάνωσης και συγκρότησης. Οι ψηλοί καταλαμβάνουν της πρώτες σειρές ενώ οι κοντοί τις τελευταίες, τοποθετημένοι σε φθίνουσα διάταξη. Τα δε άτομα με ειδικές ανάγκες τις περισσότερες των περιπτώσεων μένουν κυριολεκτικά στην αφάνεια. Ακόμα και το σχετικό «Φύλλο Εφημερίδας Της Κυβέρνησης»(Φ.Ε.Κ) που ορίζει τον τρόπο σύνταξης της και τον τρόπο επιλογής του σημαιοφόρου, των παραστατών και των διμοιριτών αποτελεί έκφραση ρατσιστικής ροπής. Οι τελευταίοι επιλέγονται με βάση τη σωματική διάπλαση(για να μη θίξουμε ξανά το θέμα της ατημέλειας), ενώ οι πρώτοι με βάση τη βαθμολογία. Και αν κρίνει κανείς από την κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος, είναι σχεδόν αδύνατο να προέρχονται από μικροαστικές οικογένειες. Καταλύεται έτσι ο μύθος της ισότητας των μαθητών ανεξάρτητα από την κοινωνική θέση της οικογένειας τους.

Αλλά και σε σχέση με το περιβάλλον της η παρέλαση γίνεται αιτία ρατσιστικών εκδηλώσεων. Αν τυχόν ποτέ κάποιος αλλοδαπός καταφέρει να συγκεντρώσει μεγαλύτερο βαθμό από κάθε ελληνόπουλο τότε οι τοπικές(και όχι μόνο) κοινωνίες βρίσκουν την ευκαιρία, προφασιζόμενες την παρέλαση και (ξανά-)ορίζοντας τη, να δικαιολογήσουν τα κόμπλεξ τους. Της δίνουν πλέον ξεκάθαρα ξενοφοβική και εθνικιστική ροπή ενώ διαταράσσεται και η κοινωνική συνοχή.

Ένα από τα επιχειρήματα τα οποία προβάλλονται από τους υποστηρικτές των παρελάσεων, είναι η πρόφαση της απόδοσης «φόρου τιμής στους ένδοξους προγόνους.» Αλήθεια, υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι η παρέλαση αποτελεί πράγματι μέσο για να τιμήσει κανείς τους προγόνους του; Γνώμη μου είναι πως η μόνη τιμή γι’αυτους θα ήταν να μη λησμονηθούν τα κατορθώματα τους και να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση. Από τη στιγμή που στερούμαστε της ιστορικής γνώσης σε τι εξυπηρετεί η παρέλαση; Μήπως μαθαίνεται κάτι καινούργιο; Ίσα ίσα, χάνεται. Χάνεται η κριτική σκέψη και η ατομική προσωπικότητα του ατόμου αφού εξαναγκάζεται από το ρυθμό. Υπάρχει το μηδενιστικό κοπάδι, διανοητικά και συναισθηματικά κενό και υποταγμένο. Με αυτά τα υλικά φτιάχνεται «η φαντασμαγορική γεωμετρία» των τριάδων, των πεντάδων, των σειρών. Πρέπει συνεπώς να αναθεωρηθούν πολλά σχετικά με το ζήτημα αυτό…

Βλέπω λοιπόν ότι η παρέλαση εξυπηρετεί το σκοταδισμό. Άραγε πόσοι γνωρίζουμε τι πραγματικά έγινε στις περιπτώσεις που τιμώνται από τις παρελάσεις; Δεν υποστηρίζω σαφώς ότι ο ίδιος είμαι απόλυτα ενημερωμένος, μα νομίζω πως μπορώ να εκφέρω γνώμη. Ποιος γνωρίζει ή παραδέχεται ότι κατά την περίοδο της κατοχής το μεγαλύτερο μέρος της δράσης είχε το αντάρτικο και όχι ο τακτικός στρατός; Και όσον αφορά την άλλη μας επέτειο πόσοι θεωρούν ότι η επανάσταση θα ήταν κάτι παραπάνω από προσπάθεια αν δεν είχαν επέμβει οι «Μεγάλες Δυνάμεις»; Σαφώς τα παραπάνω δεν είναι αρκετά για να καλύψουν όλο το φάσμα, όμως πιστεύω καταλαβαίνεται τι θέλω να πω. Αν όντως θέλουμε να τιμήσουμε αυτούς τους ήρωες- προγόνους και τις αξιομνημόνευτες πράξεις τους(ίσως να υπάρχει ειρωνεία στις λέξεις), θα πρέπει σε πρώτη φάση να λάβουμε την απαραίτητη ιστορική γνώση και ύστερα με λογισμό να αναζητήσουμε άλλους τρόπους σ’αυτή την κατεύθυνση.

Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα πρακτικό ζήτημα. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι κόστος έχουν οι παρελάσεις για το ελληνικό δημόσιο και κατ’επεκταση για το φορολογούμενο; Και δε μιλώ τόσο για της μαθητικές όσο για τις καθαρά στρατιωτικές(γιατί το κείμενο αν δεν το καταλάβατε αφορά γενικά τις παρελάσεις). Χωρίς να έχω επίσημα στοιχεία να παρουσιάσω, απλά με επίγνωση των συνθηκών και απλούς υπολογισμούς διαπιστώνω ότι ξοδεύονται άσκοπα, υπέρογκα και ζωτικής σημασίας ποσά. Σκεφτείτε μόνο πόσα χρήματα απαιτούνται μοναχά για την πτήση επίδειξης ενός αεροσκάφους και ύστερα γενικεύστε(καύσιμα αρμάτων, κόμιστρα στρατιωτών κτλ) Ύστερα ακούστε τις φωνές που απέναντι στην ψευδεπίγραφη απάντηση τους κράτους «Δεν έχουμε», ζητιανεύουν λίγα ψίχουλα παραπάνω για την παιδεία. Και ο λόγος είναι μπροστά στα μάτια μας και δεν τον βλέπουμε ή μήπως προσποιούμαστε τους τυφλούς;

Συνοψίζοντας, όντας αρνητικός απέναντι στις παρελάσεις θεωρώ τα παραπάνω επιχειρήματα σοβαρά. Ωστόσο, από την αντίπερα πλευρά δεν ακούγεται κανένα λογικό ή τεκμηριωμένο επιχείρημα παρά μόνο ασαφείς δηλώσεις περί «εθνικής συνείδησης», από την πλευρά των «πατριωτών» και των «ακροδεξιών παρατάξεων»(και όχι μόνο). Φυσικά, δεν αποκλείω το ενδεχόμενο εγώ να μην κατανοώ το ρόλο ή τη σημασία της παρέλασης. Παρακαλώ ας μου εξηγήσει επιτέλους κάποιος υπέρμαχος της με λογικά όπως προανέφερα επιχειρήματα και χωρίς συναισθηματισμούς. Για μένα η παρέλαση είναι μια φιέστα, ένα θέαμα που απλώς επιβεβαιώνει πανηγυρικά κάτι ήδη γνωστό: πως οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν πιστά αντίγραφα μιας νευρόσπαστης, υποταγμένης, τέλεια ελεγχόμενης σε κάθε της κίνηση φιγούρας. Η παρέλαση αυτό θέλει να δείξει: πως η εξουσία μπορεί να κάνει τον καθένα μας μια κουκίδα, χωρίς σκέψεις, χωρίς αισθήματα, εξάρτημα, αναλώσιμο και ανταλλακτικό στις μηχανές τις!

Βύρων Πολύδωρας

Ξέρεις πως είναι αυτά… Βρίσκεις τυχαία μια φωτογραφία και άλλη μια και άλλη μια… Συνειρμικά τις συνδέεις και καταλήγεις να κάνεις διπλό κλικ σε κάποιο πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνων για να τις ενώσεις και πρακτικά... Και είναι διάφορα γεγονότα, και συμπτώσεις, αυτά που σου έδειξαν πώς να τα ταιριάξεις όλα μαζί. Έτσι, ο κύριος Βύρωνας Πολύδωρας(σε βλέπω που φτύνεις τον κόρφο σου :P) μου θύμισε τον Αδόλφο Χίτλερ… Και για να αιτιολογήσω τη θέση μου θα καταφύγω σε κάτι κινέζικο(όχι μη φοβάσαι δεν είναι πιστολάκι)… Μια παροιμία για την ακρίβεια.. «1 εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις»… Άρα δυο εικόνες με 2000(;)

ΒΥΡΩΝΑ Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ: ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ ΣΩΣΙΑ ΣΟΥ! ΚΡΕΜΑΣΟΥ

ΠΕΡΙ ΕΚΛΟΓΩΝ...

Προεκλογική περίοδος και οι «αρχηγοί», κυρίως των «μεγάλων» κομμάτων, μας ζαλίζουν με τις περιοδείες, τις ομιλίες, τις αφίσες, τα αυτοκόλλητα και τα φυλλάδια που βρομίζουν τους δρόμους.. Σε λίγο θα αρχίσουν και οι κακόγουστες, μίζερες «πολιτικές διαφημίσεις».. Ψηφίστε ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΝ, ΣΚΑΤΑ ΘΑ ΦΑΣ κτλ.. Κάθε 4 χρόνια τις ίδιες μαλακίες βλέπουμε. Κατά καιρούς φτιάχνουν και τραγουδάκια του τύπου: «όπως και να ναι Ελλάδα θα την αρμέγουμε».. Τα κόμματα αλλάζουν λογότυπο, διώχνουν βουλευτές, αλλάζουν «αρχηγούς» και αυτές είναι οι μόνες καινοτομίες που θα κάνουν! Και αυτός ο εκλογικός νόμος; Συνέχεια αλλάζει και στο τέλος να μου το θυμηθείτε θα πάθει ναυτία…Το ευμετάβλητο αυτό δηλώνει στην ουσία τη ρευστότητα και την αστάθεια της δημοκρατίας!

Όμως αυτός που έχει την «τιμητική» του αυτή την περίοδο είναι ο κακόμοιρος λαός.. Πλήθη υπνωτισμένων τρέχουν στις συγκεντρώσεις του κόμματος να ακούσουν το «σωτήρα» τους. Στα χέρια κρατούν σημαιάκια(στο χρώμα του κόμματος πάντα και κοτσάρουν και τη χιλιομπαλωμένη ελληνική σημαία), πλακάτ με «πανέξυπνα» και πρωτότυπα συνθήματα, κλάξον που ταράζουν τη νύχτα μας και ότι άλλο μπορούν να φανταστούν(γιατί μόνο σε τέτοια περιορίζεται η φαντασία τους)… Όλοι κοιτάνε αποχαυνωμένοι το βήμα σα να περιμένουν τον αγαπημένο τους τραγουδιστή. Όταν αρχίσει η παράσταση φωνάζουν σαν σκυλιά που τα χάιδεψε το αφεντικό τους!(μόνο που τα σκυλιά διαθέτουν κομματάκι περισσότερη κρίση και αξιοπρέπεια) Αυτή η γελοιότητα θα συνεχιστεί για κανένα 2ωρο-3ωρο, όσο διαρκεί η παράσταση. Σ’αυτη οι μεν θα κατηγορήσουν τους δε και οι δε τους μεν και πάει λέγοντας! Στο τέλος έχουμε και αυλαίες.. Το κοινό φωνάζει «είσαι είσαι ο πρωθυπουργοςΧ2» και ο καραγκιόζης στη σκηνή σηκώνει ψιλά τα χέρια(όπως και η επιστήμη στην περίπτωση του κοινού). Μόλις φύγει, το κοινό φωνάζει πιο δυνατά μέχρι που ξαναβγαίνει με τα χέρια ακόμα ψηλά(ήθελα να ξέρα δεν πιάνεται;).. Αυτό μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές ανάλογα με το κοινό και την ερμηνεία…

Η γνώμη μου για τις εκλογές συνοψίζεται σε μια αφίσα που βρήκα τυχαία στο διαδίκτυο.. Βέβαια τα ονόματα άλλαξαν από τότε που φτιάχτηκε… Όμως η νοοτροπία δεν άλλαξε καθόλου..

Βέβαια, για να αχρηστέψουν την επαναστατική πράξη της αποχής την αποποινικοποίησαν(συνταγματική αναθεώρηση 2001).. Τι να πεις; Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΩΝ είναι γεγονός! Τι να πεις…

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΡΑ…

Ξέρεις, γεννάω παιδιά από χρυσάφι και από σπέρμα

Όντα ιδανικά παράξενης ζωής

Παιδιά χιλιάρικα που διψάνε από σένα να ‘χουν χώρο επαφής

Μπαλκόνια εκλογικά για χρόνια συνθέτουν φροντισμένα

Το φόντο ανάλγητης κομματικής ροπής

Και έρχεται άγνοια που λυσσάει στον καθένα να ‘χει χώρο επαφής

Τα μέσα της σφαγής

Σ’έναν πόλεμο αιώνων

Μέσα άρρωστης φυγής

Μ’εχουν πάλι εδώ

Μοιάζω γόνος παραπόνων

Κουρασμένος και βαρύς

Αυτό που μάθαμε για σθεναρή υποκρισία

Στα μάτια τους μοιάζει με καθρέφτη μιας γιορτής

Και μένει όνειρο για κάθε τσακισμένη κοινωνία να ‘χει χώρο επαφής

Περνάνε μέρες που διαπιστώνουν με μανία

Πως καταναλώθηκες σε πλάνα τακτικής

Κι έτσι η άγνοια βρήκε μόνιμη ευκαιρία να ‘χει χώρο επαφής

Τώρα μοιάζεις θύμα λαϊκής οργής

Θύμα πάλης ταξικής!

ΧΑΣΜΑ, Τα μέσα της σφαγής