The Wind in the Willows

Ανοίγεις ένα τυχαίο βιβλίο, σε μια τυχαία σελίδα
"Chapter VII, The Piper at the Gates of Dawn"

:-)

written by Kenneth Grahame (1908)
illustration by Paul Bransom (1913)
pages edited by me (sorry)
read the whole book here

Wandering in the Woods by Oer-Woot

Έχω πάθει πλάκα με αυτές τις φωτογραφίες, είναι γνωστή εξάλλου η αδυναμία μου στα δάση/στη φύση (για κάποιον που με ξέρει ή που μ'έχει ξαναδιαβάσει). Εδώ και κάτι χρόνια, 

κάθε φορά που ξυπνάω πρωινά, πάντα είχα στο μυαλό μου μια τέτοια ιδέα, εξόρμηση στο δάσος.Ποτέ δεν υλοποιείται, για λόγους που έχω αναφέρει παλιότερα. 

Κάθε φορά που θα βγω στο δρόμο και θα πάρει το μάτι μου το Σέιχ-Σου, εκεί ψηλά, θα ξυπνάει η επιθυμία μου να βρεθώ εκεί. 

Το δάσος είναι εκεί. Ζει. 

Είτε είναι μέρα, είτε είναι νύχτα, είτε βρέχει, είτε έχει καλό καιρό. 

Ενώ ο κόσμος διαλύεται, κι ενώ ο κόσμος ελπίζει. 

Είναι εκεί.

photos found on deviantart, by Oer-Wout

Singles

Δε μπορώ να πω πως είναι από τις κορυφαίες ταινίες που έχω δει, αλλά υπάρχει κάτι σε αυτήν που απ'τη πρώτη στιγμή με κέρδισε. Μην είναι η αποτύπωση της grunge σκηνής και εποχής που μου έκανε κλικ; (γιατί μεγάλωσα τη δεκαετία του '90, χωρίς να την προλάβω, και έχω την εντύπωση πως μέσα μου έχουν μείνει εκείνα τα πρότυπα του ενήλικα που έβλεπα_ξέρεις, σκέψεις όπως "όταν μεγαλώσω θα είμαι/θα ζήσω σαν κι αυτούς"_ -από το στυλ και το ήθος ως και την προσέγγιση εκείνης της γενιάς _hard to explain_). Μην είναι που γαλουχήθηκα με τη σειρά Friends; (κι απ' ότι έμαθα η ταινία αυτή στάθηκε η αφορμή για να εμπνευστούν τη σειρά). Ή μήπως που είναι εύκολο να ταυτιστείς με τους ήρωες; Όπως και να το πάρεις, από το σενάριο ως το soundtrack και το στυλ, την έχω αγαπήσει.